Úrval - 01.03.1982, Síða 43

ER FJALLAKLIFRIÐ ÁHÆTTUNNAR VIRÐI?
41
Fyrsta hálfa árið sem við stunduðum
klifrið hafði ég verið betri en Gabe en
síðustu mánuðina hafði hann náð
betri árangri í klettunum en ég.
Hann tók forystuna og mér féll það
ekki.
Loks kom merki um að hann hefði
náð festingu og ég klifraði upp á við.
Á 36 metra leið hafði Gabe hvergi
getað komið inn festingum. Þess
vegna hékk nú línan niður í stórum
boga við hlið mér sem stækkaði eftir
því sem ég klifraði hærra. Hún var
farin að toga mig svolítið til hliðar.
Þegar ég svo kippti í línuna festist
hún á klettanibbu í um 13 metra
fjarlægð. Ég kippti fastar og kallaði
svo til Gabe og bað hann að toga í sín
megin. Ekkert hafðist upp úr því
annað en það að línan varð enn
fastari. Óttinn tók að læðast inn í
hugskot mitt en áður hafði mér liðið
svo dæmalaust vel.
„Er festingin góð sem þú hefur?”
spurði ég Gabe sem ég gat þó ekki
komið auga á.
„Ekki sérlega góð.”
15 metrar voru milli mín og
þessarar leiðu klettanibbu. Líkiega