Úrval - 01.03.1982, Qupperneq 95

93
GÖNGUFERÐ FRÁ RÚSSLANDl
leitað. Hann varð að varast að láta
sjást til sín. Hann hafði heyrt að
fínnska lögreglan stæði í svo miklum
skugga af hinum volduga nágranna
sínum að hún framseldi hvern þann
sovéskan borgara sem slyppi ólöglega
yfír landamærin. Þess vegna hafði
hann hugsaði sér að ganga ríflega tvö
hundruð kílómetra leið, yfír eitthvert
erfíðasta landsvæði Evrópu, alla leið
yfír til Svxþjóðar.
Hættan að til hans sæist var nær en
meira að segja hann ímyndaði sér.
Ekki var liðin nema klukkustund frá
því hann kom yfír landamærin
þangað til austurrískur ferðamaður
tilkynnti að hann hefði séð
skeggjaðan göngumann með bak-
poka og þessi göngumaður hafði
verið „einkennilegur”. Frá þeirri
stundu var lögreglan raunverulega að
svipast um eftir honum.
Annar hængur var á, og hann gæti
orðið dýrkeyptur. Helmingur
nestisins var þegar uppétinn. Engu að
síður taldi Alexander að hann yrði að
borða nóg til að geta haldið eðli-
legum ferðahraða svo strax um
morguninn fékk hann sér venjulegan
árbít af brauði og tólg. Þegar komið
var fram í september gátu tveir eða
þrír dagar á þessum slóðum skipt
sköpum. Ef snjóaði snemma myndu
berin eyðileggjast en þau voru
áríðandi hluti af fæðu hans. Hann sá
sig tilneyddan að nýta hvern dag til
hins ýtrasta.
Að undanskildum nokkrum
mínútum skömmu eftir hádegi,