Skírnir - 02.01.1848, Qupperneq 29

31
eins og lengi hefur verib gjört í flestum kristnum
löndum.
Norbmenn hafa eigi viljab vera eptirbátar annara
þjóba í ókristilegri mefeferí) á Gybingum; þeir hafa
á kveðib í lögum sínum, afe enginn Gybingur mætti
stíga fœti sínum á norska lób, og ef einhvern Gyí>-
ing ber þar afe landi, t. a. m. af skipbroti, þá skal
hann vera á braut, ábur en sólarhringur sje libinn.
þetta hafa sumum þótt hörb lög, og hafa nokkurir
merkistnenn á síbari árum orbib til ab taka máls-
stab Gybinga. Vjer getum hjer eins, er hjet Hinrik
Wergeland. þess er getib í Skírni þeim í hitt eí)
fyrra, a& hann dó þab ár. Hann var einhver hinn
mcsti skynleiksmafeur, og unni almennu frelsi flest-
um mönnum fremur; og þafe var enn gófeur kostur
vife hann, afe hann fylgdi fram sannfœringu sinni
einarfelega og djarflcga, hver sem í lilut átti. Hann
hefur ritafe margt Gyfeingum til májbóta, og hefur
öllum þótt mikife til þess koma, vinum hans og
óvinum. Vjer nefnum hjer eitt af ritum hans; þafe
heitir Gyfeingurinn (Jöden). í þakklætis skyni vife
jtennan mann hafa Gyfeingar í Svíþjófe og Dan-
mörku þetta árife látife reisa mikinn og fagran minnis-
varfea yfir hann. Minnisvarfeinn var búinn til í Stokk-
hólmi í Svíaríki, en Hinrik liggur grafinn í Kristj-
aníu í Norvegi; nú ináttu Gyfeingar eigi stíga fœti
sínum á Noiveg, og fyrir þá sök urfeu þeir afe fá
kristna menn til afe flytja minnisvarfeann til Kristj-
aníu, Jiangafe sem leifei Hinriks er.
Sífeast í ágripi voru um Svía höfum vjer getife
þess, afe Oskar hefur eigi verife krýndur enn í Nor-
v egi; Ijet hann krýningu sína dragast enn þetta árife