Skírnir - 02.01.1848, Side 91

— 93 —
og sagt, a& þaS væri gagnstœSilegt heilagri ritningu.
Miklum hluta af þegnum hans fjellu vel í geö þessar
breytingar, en þó voru nokkurir, er vildu hafa öll
rábin, og sumir, einkum höfbingjarnir, vildu koma
öllu í samt lag, og verife hafbi ábur. Sökum þessa hafa
víba verib upphlaup og óeirfeir í löndum páfans árib
sem leife; en hann hefur fariö sínu fram allt afe einu,
og mefe því móti hefur honum líka tekizt afe sefa
óeirfeirnar, svo afe eigi hafa þær leitt til neinna stór-
vandræfea. f>afe sýndi sig fljótt, afe Austurríkiskeisara
var eigi mikife um slíkar breytingar; mun hann hafa
verife hræddur um, afe frelsisfýstin mundi glœfeast
hjá öferum ítölum, og afe Mælendingar mundu fara
hinu sama á ílot vife sig, og, ef til vildi, fœra sig
lengra upp á skaptife. A mefean páfinn var afe koma
þeim breylingum á, sein hann haffei í hyggju afe gjöra
á stjórn landsins, sendi Austurríkiskeisari opt menn
á fund páfans til afe leifea honum fyrir sjónir, afe þetta
stofeafei eigi; en páfinn gaf því engan gaum. Austur-
ríkiskeisari sendi þá vopnafe life til landamæra páfa-
ríkisins; en páfinn sagfei á reifei sína, og Sardiníu-
konungur hjet honum fulltingi sínu ; og þau urfeu
málalok, afe her Austurríkismanna varfe afe hverfa
aptur vife svo búife. Svo fór, sem Austurríkiskeisari
hjelt; því afe nú fór hvert smárikife á fœtur öferu
afe rísa upp á móti stjórnendunum, og alþýfea kraffeist
þess einarfelega og skorinort, afe rýmkafe væri um
frelsi hennar. þó varfe þessu hvergi framgengt mefe
eins mikilli hœgfe og spekt og í páfalöndunum; því
afe stjórnendurnir vikust eigi eins vel undir beifeni
þegna sinna, eins og páfínn; sumirþeirra sendu herlife
á stafe til afe sefa óeirfeirnar; en lýfeurinn beitti hörfeu