Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1973, Side 84

Kirkjuritið - 01.12.1973, Side 84
„Ef þessir þegSu, mundu sfeinarnir hrópa". Hitt er jafnljóst, aS postularnir hafa fengiS sérstaka köllun í þessu sam- bandi. A6 minnsta kosti gildir um þó þaS, sem postulinn ritar: GuS ,,fól oss ó hendur orS sóttargjörSarinnar". „OrS sóttargjörSarinnar" er hiS sama og „orS krossins", og þau segja okk- ur bœSi mikilvcega hluti um, hvaS fagnaSarerindi merkir, þegar þaS er skiliS á bókstaflegan hótt. ÞaS er sannleikur, sem Nýja testamentiS flyt- ur okkur og okkar lútherska kirkja hef- ur ekki hvaS sízt lagt óherzlu ó, aS fagnaSarerindiS er óendanlega miklu mikilvœgara en prédikarinn, boSskap- urinn er óendanlega miklu mikilvœg- ari en boSberinn. Og þó er þaS satt, aS GuS hefur kallaS suma til þess ó sérstakan hótt og meS sérstakri óbyrgS, sem þeir geta ekki losnaS undan, aS fara meS boSskapinn um, aS friSþœgingin hef- ur þegar veriS unnin. Þess vegna get- ur maSurinn „lótiS sœttast viS GuS". ÞaS gildir ekki aSeins um postula, aS GuS hafi falið honum þjónustu (I. Tím. 1,12). í einum „nóSargjafa- kaflanum" segir, aS „hinn sami, sem upp sté" (Kristur Jesús, hinn upprisni og uppstigni Drottinn), „fró honum er sú gófa komin, aS sumir eru postular, sumir spómenn, sumir trúboSar, sum- ir hirSarog kennarar". Og þetta gjörSi hann til þess, aS hœgt yrSi aS byggja upp líkama hans. Hér er ekki aSeins talaS um óeiginlega þjónustu, heldur um persónuna, sem falin er þjónustan ó hendur. Þegar GuS þannig „felur" manni slíka þjónustu ó hendur, þó gjörist þaS í samstarfi safnaSarins, persónunnar og heilags anda, sem viS gefum ekki fullskiliS. í Post. 13,2 stendur t. d-: „Og er þeir voru aS þjóna Drottni og föstuSu, sagSi heilagur andi: Takið fró, mér til handa, þó Barnabas og Símeon, til þess verks, sem ég hef kallaS þó til." í guSsþjónustu safnaS- arins er guSdómleg köllun staSfest og ókveSin. Og síSan er hœgt aS seg|0 um þessa útsendu þjóna: „Er þeir oo voru sendir út af heilögum anda“. Og þetta gildir ekki aSeins um postulann, heldur einnig aSstoSarmann hans. Og því er ekki óeSlilegt aS ólykta sem svo, aS þaS gildi einnig um þó, sem síSan hafa veriS kallaSir og sendir út- Só er skilningur aSaljótningar siSbot- armannanna. í 28. kafla Ágsborgar' jótningarinnar eru orS Jesú „eins o9 faSirinn hefur sent mig, eins sendi eg líka ySur" fyrirvaralaust fœrS yfir a þjónustu biskupsins, og í þessu sam bandi er enginn munur ó biskupi og presti, því aS bóSir hafa meS hön um þaS ministerium, sem einmg nefnt embœtti prédikunarinnar. íþessU sambandi er einnig minnt ó orS JesU;j „Só sem hlýSir ó ySur, hlýSir ó mig (Lúk. 10,16). Þessi orS Jesú hafa verl endurtekin aftur og aftur í kirkjum okkar, einkum ó siSbótartímanum ó sautjóndu öldinni, og þó voru P notuS um þó, sem þó voru kallaSir þess aS hafa embœtti prédikunarinn ar meS höndum. ^ Hins vegar er fullljóst, aS þ°® ekki presturinn sem persóna, sem P mikla og einstœSa lýsing ó við. er talaS um embœtti hans, aS honu er trúaS fyrir fagnaSarerindinu 0 hann hefur skyldur gagnvart þvl- 370

x

Kirkjuritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.