Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1940, Page 69

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1940, Page 69
ANDINN FRÁ BERLIN OG ÁHRIF HANS 47 Það er upphaf og endir í sjálfu sér. Einstaklingarnir í ríkinu eru eins og frumlurnar í líkama mannsins. Allur verðleiki mannsins og andleg verð- mæti hans koma frá ríkinu. Að heimta það af ríkinu, að það gjöri grein fyrir stefnu sinni gagnvart öðrum ríkjum, er að heimta það sem ómögulegt er að veita. Jafnskjótt og einum áfanga er náð fæðist nýtt þjóðartakmark, sem þjóðin beitir sér fyrir. Mishepnist sú viðleitni byrjar ríkið að líða undir lok. Þau ríki, sem eru nægjusöm, eru þegar á fall- anda fæti.” Eitt veigamesta sporið í sögu mann- kynsins var stigið samkvæmt kenn- ingu Hegels þegar Vandælir og Vísi- gotar,—germanskar kynhvíslir—sigr- uðu Rómaborg. Þá hófst hið ger- nianska tímabil sem vér enn lifum á. Þá var það í fyrsta sinn í sögunni, að kynhvísl með verulegum yfirburðum umfram aðrar kynhvíslir kom fram á sjónarsviðið. Þessi kynhvísl hafði þá köllun að mynda ríki, sem hefir svipaða afstöðu til annara ríkja eins °g höfuðið hefir gagnvart öðrum hlutum líkamans. Þetta stafar af ‘hinum eðlilegu yfirburðum” sem hann nefnir svo. Lærisveinar Hegels gengu nokkru ^ngra en sjálfur meistarinn í kenn- ing sinni um eðlisfar kynhvísla. Með þeim forsendum, sem hann hafði Jagt, var nú mannkyninu skift í á- kveðna flokka. Alt var nú undir stofninum—ætterninu—komið, um- hverfið gjörði minna til. Eiginlega var aðeins ein kynhvísl til,—hin ger- nianska. Hún hefir það til að bera, sem gjörir hana eina til þess hæfa, að skapa og viðhalda sannri menn- ingu. Allar aðrar þjóðir eru ruddar og ribbaldar til þess eins hæfar að leysa líkamlegt strit af hendi, en eiga engin skilyrði eða hæfileika til þess að skapa sanna menning. Ákveðnir fylgismenn þessarar stefnu, og áhrifamestu lærisveinar Hegels voru þeir heimspekingurinn Nietszche, skáldjöfurinn Göthe, og tónskáldið Wagner. (Wagner orti Niflungahring út af Völundarsögu). Nietszche lagði mesta áherslu á kenninguna um ofuimenniö. Aðal- tilgangur mannkynsins með jarðlífi sínu er að framleiða nýja og æðri veru, sem er jafnhátt hafin yfir mannkynið sem nú lifir, eins og mennirnir eru hafnir yfir dýrin. Tvennskonar siðfræði hefir einkum ráðið gjörðum manna: hinn norræni hetjuandi, og hin gyðing-kristilega þjónslund. Meðan fornþjóðirnar, t. d. Grikkir og Rómverjar voru ungir og ósýktir fóru þeir að víkingasið, börðust með oddi og egg, og hinn hrausti vann jafnan sigur. Svo kom kristindómurinn til sögunnar og taldi mönnum trú um, að auðmýkt og miskunsemi væri miklu veglegri mannkostir en hreysti og harðýðgi. Kristindómurinn varð að trúarhrögð- um hinna undirokuðu. “Burt með alt þetta” hrópaði Nietszche. “Eg býð yður ofurmennið!” Hvað er apinn í augum mannsins? Til skemtunar og athlægis. Þannig á almúginn að vera í samanburði við ofurmennið,— til aðhláturs og þjónustu. Wagner og Göthe sungu svo þessa speki, hver á sinn hátt inn í sál þjóðarinnar. Hér höfum vér þá í stuttu máli rakið þær meginkenningar, sem síðar eru framkomnar í stjórnmála og trú- málstefnu Nazista. Það er fátt frum- legt um Hitler. Heimspeki upplýs-
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144
Page 145
Page 146
Page 147
Page 148
Page 149
Page 150
Page 151
Page 152
Page 153
Page 154
Page 155
Page 156
Page 157
Page 158
Page 159
Page 160
Page 161
Page 162
Page 163
Page 164
Page 165
Page 166
Page 167
Page 168
Page 169
Page 170
Page 171
Page 172
Page 173
Page 174
Page 175
Page 176
Page 177
Page 178
Page 179
Page 180
Page 181
Page 182
Page 183
Page 184
Page 185
Page 186
Page 187
Page 188
Page 189
Page 190

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.