Heimilisritið - 01.09.1948, Qupperneq 6

Heimilisritið - 01.09.1948, Qupperneq 6
hárinu á mér“, sagði hún ósjálf- rátt. „Darra, dirra, dirra“, sagði hann spottandi. Hann sneri sér aftur að spegl- inum og einbeitti sér svo ákaft að bindinu, að henni fannst veggur vera kominn milli þeirra. Strax óskaði hún, að hún hefði leyft honum að kyssa sig, og tók að hugleiða, að ef hann hefði langað verulega til þess, myndi hann hafa yfirbugað hana. Hún þráði allt í einu aðdáun karlmanns. Hún sá sjálfa sig í anda bægja burt áleitnum biðl- um. Hún fór og skoðað.i sig í langa speglinum á klæðaskápn- um, og hýrnaði ekki lítið við það, sem hifn sá. Það vár aug- Ijóst mál, að hefði hún verið ógefin, myndi hún vissulgea hafa verið umsetin biðlum. Hún tók hárlokk og vafði honum um fingur sér, hallaði sér áfram og brosti við sjálfri sér. Hugur hennar var fullur af ánægjulegum sýnum. „Já, þú getur svo sem geng- ið“, sagði hann og vakti hana hranalega af sæludraumunum. „Pú!“ sagði hún, og varð feg- in að sjá bindið loksins í réttum skorðum, „ertu nú loksins tilbú- inn?“ „Jú, ætli það ekki“. Hann tók jakkann sinn. „Ó, vertu nú glaðlegur“, sagði hún, og hugleiddi, hve allt væri órómantískt. „Þessi jakki er of þröngur undir höndunum“, tilkynnti hann önugur. „Hann fer þér samt ljómandi vel að öðru leyti“, sagði hún, og gerði sér allt í einu ljóst, að enda þótt liann væri eiginmaður hennar, var hann laglegur. „Hum!“ Hann brosti þakklát- lega og belgdi út brjóstið. „Elskan!“ sagði hún, hug- fangin af þessum karlmannlegu tilburðuin, og fylltist nýrri von um, að hann yrði rómantískur, þrátt fyrir allt. Hann gekk til hennar ákveðnum skrefum, því að hann elskaði hana og gekkst upp við aðdáun hennar. „ICysstu mig“, skipaði hann og óskaði að jafna allan ágrein- ing. Hún brosti til hans hálflok- uðum, ögrandi augum, ánægð yfir ákafa hans, þótt hún hugs- aði sem svo, að á eftir yrðú var- ir hennar komnar út um allt andlit, og nokkuð af þeim á hann að auki. Það var gallinn á eiginmönnum, þeir voru ævin- lega ákafastir, þegar verst stóð á. Jæja, það varð að hafa það. Hún kyssti hann. Með því að hann hugsaði um varalitinn, ekki síður en hún, varð kossinn varfærnislegur og nískuleg athöfn. Hún sneri sér 4 HEIMILISRITIÐ
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Heimilisritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.