Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2010, Síða 33

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2010, Síða 33
Byggðin sem hvarf slíkur völundur og laginn við vélar, tæki og tól, að til hans var leitað sem viðgerðarmanns og vélgæslumanns, því allt lék honum í þeirri einu hendi sem hann átti heila. Oft var hann hjálparhella föður míns sem viðgerðarmaður og íhlaupamótoristi á Birninum. Sem við er að búast þekkti ég Elíasarbörn mismikið, enda aldursmunur mikill. Asmundur, Björgvin og Einar fóru snemma að heiman, en voru alltaf í nánum tengslum við foreldra sína og liðsinntu þeim. Jónas var þjáður af flogaveiki og naut sín ekki til fulls. En hann var vel gefmn maður, listrænn og vann eins og heilsan leyfði. Hall- dór Elíasson veiktist af berklum og dó ungur á Kristneshæli. Annars voru þessi systkin hraust og dugleg, eftirsótt til vinnu og vel látin. Síðar mun ég minnast Sigríðar sem gift- ist Þorsteini Jónssyni. Hún var önnur tveggja systra í hópnum. Hin var Guðrún, Gunna Elíasar, sem var aðeins eldri en ég og lang- yngst barnanna. En næstyngstur var Guðjón. Hann var að vísu 5 árum eldri en ég, en síðustu sumur mín á Norðfírði, þegar ég var 17 og 18 ára, lágu leiðir okkar saman, bæði í vinnu og frístundum. Við urðum mestu mátar og góðir félagar þennan tíma. Síðar fluttist Guðjón til Akureyrar, giftist þar og vann þar alla ævi úr því. A Akureyri vorunr við samborgarar í 30 ár. Aður hafði Björgvin bróðir hans sest þar að. Akureyri var ekki svikin af búsetu og verkum þeirra bræðra. Gísli Bergsveinsson útgerð- arrnaður á Norðfirði, alkunnur afkastamaður og vinnuvíkingur, sagði um Guðjón Elíasson að hann væri tveggja manna maki til verka. Þessi orð Gísla eiga við rök að styðjast. Guðjón var hamhleypa í skorpuvinnu og rann þá út í svita. En það var eins og hann afþreyttist á augabragði. Hann var alltaf til í gönguferðir á notalegum sumarkvöldum eins og þau geta orðið í Ijarðalogninu fyrir austan. í Miðhúsi 1 Miðhúsi bjuggu Magnús Guðmundsson frá Fannardal og Anna Aradóttir frá Nausta- hvammi. Eins og áður segir var Miðhúslandið sneið úr Vindheimi á tungu milli lækjar utan við Vindheim og Naustahvammslækjar þar sem hreppamörkin voru. Miðhús hafði því skýra afmörkun á þessari mjóu tungu frá sjó upp til fjalls. Jarðnæðið var ekki mikið, gat varla minna verið til búskapar. En á þessum rima lands komu Magnús og Anna upp sjálfs- þurftarbýli á öðrum áratug aldarinnar og bjuggu þar alla ævi. Þau eignuðust níu börn, misstu eitt bam nýfætt en hin komust öll til góðs þroska og dreifðust víða um land. í opinberum plöggum, sem ég hef skoðað, er Magnús yfírleitt kallaður daglaunamaður en ekki bóndi. Hann hefur framan af og löngum sótt vinnu út á Nes, sennilega unnið það sem bauðst hjá atvinnurekendum þar. Lífsbjörgin var smábúskapurinn heima og vinnan á Nesi, stopul sem hún gat verið eftir að sumarönnum lauk við sjóinn og vetrarmánuðimir tóku við. Efnum var því ekki fyrir að fara í Miðhúsi og ekki hefur afkoman batnað eftir að kreppan skall á um 1930, árin sem ég fer að muna eftir mér og geymi hagi nágranna minna í bams- minni. En af því að ég var alltaf á ferðinni, forvitinn sem ég var og heldur félagslyndur, elti ég uppi hús og heimili í nágrenninu og vildi leika mér við jafnaldrana hvar sem þá var að finna. Ég kom því iðulega í Miðhús og var þar vel tekið. Anna var léttstíg og glaðlynd og hélt sínu fátæka heimili uppi af reisn eins og þar væri nóg til af öllu. Magnús fór sér hægar, hann var ekkert að flýta sér. Hann var hugsandi maður. Og hví skyldi ég segja það? A því á ég mína skýringu og um það sérstaka minningu. Magnús í Miðhúsi ræddi við mig um stjórnmál og eggjaði mig til að þekkja skilin milli góðs og ills í pólitík. Og það var engin smásmuguleg hreppapólitík sem hann reyndi að innræta mér. O, nei! Ég segi það satt, að ég var átta ára barnungi, kominn eitthvað á níunda árið, þegar Magnús Guðmundsson bað mig að varast nasismann og útmálaði 31
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164

x

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Múlaþing: byggðasögurit Austurlands
https://timarit.is/publication/1153

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.