Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 20

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 20
VAKA 1. árgangur . 1. ársfjórdungur þangað, sem bær Ingjalds hafði staðið, þá eru þar aðeins eftir tóttir vallgrónar, og Berurjóðrið allt i auðn. Var þar hvarvetna blásin jörð, er þá var blómguð vel er Oddur var þar fyrr. Snýr nú Oddur aftur til strandar, en þá varð fyrir honum hrosshaus einn ákaflega skininn og fornlegur og allur grár utan. „Hvort mun nú þar liggja haus. inn Faxa,“ segir Oddur og stingur til hans með spjótskafti sínu. En þá brá svo við, að undan hross- höfðinu hrökktist naðra, og högg- ur 1 fót Oddi, svo þegar lýstur í eitri, og blés upp allur fóturinn, og lézt Oddur af því meini. Þegar ég hugsa um sögu og ör- lög Örvar-Odds, sem ungur yfir- gaf Berurjóður æskustöðva sinna og lét það blása upp og fara í auðn, og hlaut bana af þeirri vanrækslu, þá virðist mér, að sú frásögn geymi í raun og veru sí- gildan sannleika og holla áminn- ing og hvatning til allra tíma. Hin forna spá völunnar geymir í raun réttri eitt af þeim lögmálumí, sem ætíð gildir bæði í lífi einstaklinga og þjóða. í hverri Paradís er fal- inn höggormur, og í hverju Beru- rjóðri er hulin eitruð naðra, naðra, sem kemur í ljós, bítur og veitir skaðvæn sár, ef Berurjóðrin eru vanrækt, ef hætt er að unna þeim og hirða um þau, ef þau, sem áður gáfu gróður og skjól, eru látin blása upp og fara í auðn. Þá gæg_ 14 ist Faxahöfuðið örlögþrungið, skinið og grátt upp úr hinum van- hirta og yfirgefna reit. Oft hefir mér fundizt, að hinni íslenzku þjóð svipi einkennilega mikið til Örvar-Odds. Hún er kynstór, eins og hann. Hún á af- burða hæfileika eins og hann. Og hún hefir á horfnum öldum, ekki síður en hann, barizt við finn- gálkn og tröll, barizt við ógnir elds og ísa, drepsótta og harðæris, og gengið með sigur af hólminum. Og eins og Örvar-Oddur þótti hvarvetna mestur, er þá kom hann, þannig er þess og einnig gott að minnast, að íslendingar hafa löngum og yfirleitt getið sér sóma og frægð, þar sem þeir hafa komið með öðrum þjóðum. Og íslenzk þjóð hefir unnið sín afrek ekki síður en Örvar-Oddur, þó á öðrum sviðum sé, og getið sér fyrir þau frægð og viðurkenn- ing, sem farið hefir of heim allan. Á ég þar sérstaklega við forn- bókmenntir vorar og varðveizlu tungunnar, sem hvort tveggja hefir varpað ljóma yfir land og þjóð í áugum hins melnntaða heims. En á þá ekki þjóðin líka veilur Örvar-Odds? Hefir henni ekki löngum hætt til að vilja fremur lifa af ránsfeng en ræktun síns heimalands? Og hefir henni ekki oftar en skyldi orðið það á að van- meta og vanrækja sín Berurjóður í fleirum en einum skilningi, og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.