Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 51

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 51
1. árgangitr . 1. ársfjórdungur VAKA hins ýtrasta að hinu eina og sama marki: fullkomnun lista- verksins. Og svo mætti lengi telja. Þannig krafðist þetta verk fram- lags hinna ólíkustu stétta og gaf hverri fyrir sig fjölbreytilegustu viðfangsefni til að leysa. Það er ekki hægt að segja, hver var nauð_ synlegust, enga þeirra mátti missa, þær fullkomnuðu hver aðra, af þvi að allar stefndu að sama marki og greiddu leiðina hver fyrir annarri. Svona reis byggingin hægt og hægt upp af grunni sínum, unz hún að lokum stóð fullger í allri sinni tign og fegurð nokkrum öld- um eftir að nöfn þeirra, sem fyrstir hófu sinn hamar og meitil á loft, voru gleymd. Á þennan hátt skapast þetta, sem við nefnum menning. „Þetta vitum við,“ munið þið nú hugsa með sjálfum ykkur. „Gott og vel,“ segi ég. En hafið þið þá veitt því eftirtekt eða hugs- að út í það, að þið eruð sjálf lista_ menn og vinnið að byggingu sem er miklu viðameiri og voldugri heldur en sú, sem ég hefi minnzt á hér að framan — byggingu, sem þegar hefir verið í smíðum í meira en þúsund ár og enginn veit, hvað getur að lokum orðið há og prýði- leg, ef listamennirnir eru starfi sínu vaxnir og vita, að verk þeirra stendur, þótt þeir falli sjálfir og nöfn þeirra gleymist? Þessi bygging er þjóðfélagið okkar. — Það er margt svipað með þjóðfélagsbyggingunni og þeirri, sem ég var að tala um áðan, enda þótt þjóðfélagsbyggingin sé að flestu leyti merkilegri smíði, margbrotnari og þýðingarmeiri. Hún krefst auðvitað ennþá meiri grúa liðtækra listamanna og á fleiri sviðum. Engri heiðarlegri stétt manna á að vera þar ofaukið og engri einni verður með sann- girni gefinn heiðurinn af því, sem á vinnst, þar sem ein kemst ekki af án annarrar. Hvert menning- arspor, sem stigið er, hver fram- kvæmd, sem horfir til heilla og hagsbóta fyrir fólkið, verður þar sem einn steinn í bygginguna og færir hana nær markinu, sem stefnt er að: fullkomnuninni. Ég hefi valið mér þetta efni til þess að tala um við ykkur í kvöld á þessari samkomu, vegna þess, að þessi samkoma er haldin til styrktar einum steininum, sem þið hafið lagt í hina miklu bygg- ingu — hún er límið, sem á að gera hann traustan, gæti maður sagt,til þess að halda líkingunni, og á ég hér auðvitað við sundlaug- ina ykkar. Athugum nú nánar þýðingu þessa steins í þjóðfélagsbygging- unni okkar. Er hans þar yfirleitt nokkur þörf? — „Já,“ svörum við, og fullyrðum jafnframt, að ef hann væri þar ekki, hlyti að vera þar skarð í múrinn. Þetta er auð- vitað líking líka, við verðum að 45
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.