Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 80

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 80
VAKA I. árgangur . 1. ársfjórdungur merki ættjarðarástarinnar mun blakta við hún og yfir íslandi ríkja „nóttlaus veraldar voröld, þar sem víðsýnið skín.“ Ingibjörg Hermannsdóttir. ..... Við íslendingar erum svo ham- ingjusamir að hafa ekki her. Þó getum við átt von á því, ef til heimsstyrjaldar kemur, að eitthvert stórveldið kasti eign sinni á land okkar, ef því býður svo við að horfa og það sér einhvern hag í því. Þá getum við átt von á að verða að fara út á vígvöllinn með þeirri sterku þjóð, sem fyrst yrði til þess að hremma bráðina. Við unga fólkið eigum því að stuðla sem mest að og tryggja sem bezt sjálfstæði þjóðarinnar. Við eigum eftir megni að styrkja þau vináttubönd, sem þegar eru bundin milli okkar og annara þjóða, og stuðla að því, að önnur ný verði bundin. Við eigum af öllum mætti að berjast gegn öllu því, sem við yitum, að verður til ills eins. Og umfram allt: „Aldrei ad vílcja." Ólafur Benediktsson. ..... Reynsla fortíðarinnar er öruggt leiðarljós í framtíðarstarfi æskunnar. Með því að líta til baka og skyggnast í sögu liðinna kynslóða, fáum við því margoft svarað, á hvern hátt skuli leysa ýmis aðsteðjandi vandamál líðandi stundar. Þegar leysa skal vandamálin, verður æskan að gera upp reikingana eins og hygginn verzlunarmaður. Hún verður að taka alla möguleika til at- hugunar og þennar fyrsta verk ætti að vera að líta til baka og gefa gaum að, hvort sagan hafi ekki að geyma svör við þeim spurningum, sem vandamálin vekja upp.... Við skulum láta Hvítbláinn blakta við hún, láta hann vera tákn þess, að nú vaki fyrir æskunni ný átök og auknar dáðir í hagsmuna og menningarbaráttu þjóðarinnar. Við skulum láta Hvítbláinn tákna algera upprætingu þjóðhættulegra félagsmálahreyfinga, sem eru af erlend- um toga spunnar, og innbyrðis sundr- ungar meðal æskunnar. Eflum í þess stað þjóðlega samheldni og samstarf. Fetum leið samvinnu og samhjálpar. Minnumst þess, að „sameinaðir stönd- um vér, en sundraðir föllum vér“. Páll Gunnarsson. ..... Nú er því svo háttað, að við 74 unga fólkið sætum allhörðum dómum hjá þeim eldri. Þeim þykir gæta heldur lítils áhuga og starfsemi hjá okkur, en meira bera á ýmiskonar spillingu, s. s. mikilli skemmt- anafýsn, áfeng- is- og tóbaks- nautn og fleiru því, sem miður er. Þó að okkur sé það naumast ljúft, þá verðum við samt að við- urkenna, að sumt af þessu hefir við tals- verð rök að styðjast. Æska þessa lands virð- ist ekki vera eædd eins miklum áhuga og krafti og æskilegt væri. Hugsanir hennar og athafnir virðast ekki beinast að öllu leyti inn á réttar brautir. Og meðal hennar ber nokkuð á óheilla- stefnum, sem hafa í för með sér ófrelsi þegnanna, niðurrif og- menningarleysi, nái þær yfirhöndinni í þjóðfélaginu. Ef við lítum yfir starf þeirrar kyn- slóðar, sem við eigum að taka við af, mætir augum okkar margt furðulegt og dásamlegt, því að mikið er það starf, sem hún hefir leyst af hendi. Viðreisn þjóðar okkar var að vísu hafin áður en þessi kynslóð kom til sögu, en alhliða framfarir hafa orðið hér mestar á síð- ustu árum, eða síðan um aldamót. Það hafa verið lagðir vegir og byggðar brýr. Símalínur lagðar um landið, þvert og endilangt og húsakynni stórlega bætt. Verzlunarfyrirkomulagi okkar komið í viðunandi horf. Skólar hafa verið reistir, þar sem okkur unga fólkinu er gefin kostur á, ekki einungis að læra bóklegar námsgreinar, heldur líka að leggja stund á sund og aðrar íþróttir, sem stæla og fegra líkamann. Og síðast, en ekki sízt, hefir verið náð þýðingarmesta áfangan- um í sjálfstæðisbaráttu þjóðarinnar. Allt þetta er okkur unga fólkinu feng- ið í hendur af þeim eldri. — Nú vaknar ef til vill sú spurning, hvort nokkuð sé fyrir okkur að gera, hvort við þurf- um nokkuð annað en að lifa og leika okkur og njóta þess arfs, sem við höfum hlotið. En slíkan hugsunarhátt verðum við að varast. Þeir eldri hljóta að gera skýlausa kröfu um það, að við
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.