Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 37

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 37
I. (írgangnr . I. ársfjórdiingnr VA.K.A annað meðferðis en gamla skó- garma, sem hann átti að sóla. Kópekunum tuttugu hafði hann eytt fyrir vodka*). Símon var ekki nægilega vel bú- inn til þess að þola hinn bitra kulda vetrarins. Hann hafði að vísu dúðað sig sem bezt hann gat, meðal annars farið í strigajakk- ann konunnar sinnar innan undir síðjakkann sinn. En þrátt fyrir það hafði hann fundið sárt til kuldans um morguninn. Þegar hann lagði af stað heimleiðis, fann hann hinsvegar ekkert til kuldans. Brennivínið hafði yljað honum öllum. Hann þrammaði eftir veginum, stakk fast niður stafnum sínum, veifaði skógörm- unum umhverfis sig og talaði við sjálfan sig. „Mér er prýðisvel hlýtt“, sagði hann, „enda þótt ég sé ekki í sauðskinnskufli. Ég drakk ekki nema dálítinn sopa, en þrátt fyrir það er sem eldur fari um allar mínar æðar. Ég þarf engan sauð- skinnskufl. Þarna hefi ég verið að fárast út af furðulegum smámun- um. Skárri er það mannsbragur- inn! Ég þarf engan sauðskinns- kufl! Konan verður auðvitað ön- ug. En þetta eru líka vissulega smánarleg kjör. Þó að ég vinni frá morgni til kvölds, hrökkva tekjur mínar aðeins fyrir brýn- ustu lífsnauðsynjum: matnum. •) Rússneskt brennivín. — Þýö. Og þarna borgar mannfýlan mér ekki nema tuttugu kópeka. Hvað get ég gert með tuttugu kópeka? Drukkið þá upp. Jú, það er hið eina, sem ég get með þá gert. Þó á hann hús, búfé og akra, en ég á ekkert nema fatagarmana, sem ég er í!“ Þannig hélt hann lengi áfram að þylja raunir sínar. Þegar hann hafði alllengi gengið, sá hann eitthvað óvenjulegt á veginum framundan, eitthvað hvítt eða að minnsta kosti mjög ljósleitt. Hvað gat það verið? Það var byrjað að skyggja og því illt að sjá langt frá sér. Þegar Símon nálgaðist þetta hrúgald á veginum, sá hann sér til mikillar undrunar, að það var maður, allsnakinn maður, sem húkti á vegarbrúninni. Skósmiðurinn varð mjög ótta- sleginn. Hann hugsaði þegar: „Einhver þorpari hefir myrt þennan ókunna mann, klætt hann úr öllum fötunum og skilið hann síðan eftir hér. Ef ég læt mig þetta einhverju skipta, kemst ég í klípu.“ Hann hélt því áfram og gaf ekki fremari gaum að manninum. Eftir örskamma stund leit hann þó við. Þá sá hann, að maðurinn sat ekki hreyfingarlaus eins og áður, heldur var farinn að brölta eitthvað. Skósmiðurinn varð ennþá hræddari en fyrr. „Hvað á ég að gera?“ hugsaði hann. „Ef ég nálgast þessa kynja- veru, er hún vís til að ráðast á 31
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.