Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 43

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 43
1. árgangur . t. ársfjórðungur VAIÍA „Leystu það upp!“ skipaði herramaðurinn. Þjónninn gerði svo. „Sjáðu, skósmiður! Sérðu þetta leður?“ „Já, yðar tign,“ svaraði Símon. „Veiztu hvers konar leður þetta er?“ Símon tók á leðrinu. „Þetta er mjög gott leður,“ svaraði hann. „Víst er það gott,“ svaraði hinn. „Þvílíkt leður hefir þú aldrei á æfinni áður séð, heimskinginn þinn! Það er líka þýzkt og kostaði tuttugu rúblur.“ Símon varð mjög óttasleginn. „Hvenær ætti ég að hafa haft tækifæri til að sjá slíkt leðar áð- ur?“ stamaði hann fram. „Nei, auðvitað hefir þú ekki haft það, en geturðu búið til skó úr þessu leðri fyrir mig?“ „Já, yðar hágöfgi, það get ég.“ „Það getur þú!“ hrópaði herra- maðurinn. „Gleymdu ekki fyrir hvern þú átt að vinna og hvað leðrið er dýrmætt! Skórnir úr þessu leðri verða að endast eitt ár. Og þeir mega ekki missa upp- haflega lögun eða ganga af saumum. Ef þeir gera það, læt ég varpa þér í fangelsi, en ef skórnir endast árið, missa ekki lögun sína og ganga ekki af saumum, skalt þú fá tuttugu rúblur fyrir vinnu þína!“ Símon var á báðum áttum, því að hann óttaðist þessa hörðu kosti. Hann ýtti við Michael í laumi og hvíslaði: „Á ég að taka þetta að mér?“ Michael kinkaði kolli eins og hann vildi segja: „Já, gerðu það.“ Símon hikaði því ekki lengur, en lofaði að uppfylla þessi skil- yrði eða fara í fangelsi ella. Því næst fór hann að taka mál af fótum herramannsins, sem stöðugt var með áminningar við- komandi smíði skónna. Svo varð honum litið á Michael og hann spurði: „Hver er þetta?“ „Það er skósmiður, sem vinnur hjá mér,“ svaraði Símon og leit nú einnig á Michael. Michael horfði ekki á herra- manninn og ekki heldur á Símon. Helzt var svo að sjá, að hann hefði algerlega gleymt návist þeirra. Hann starði út í hornið að baki herramannsins, rétt eins og hann sæi þar eitthvað mjög at- hyglisvert. Svo brosti hann allt í einu og andlit hans varð ein- kennilega bjart. „Af hverju ert þú að flissa, flón- ið þitt ?“ hrópaði herramaðurinn, „þér væri nær að reyna að sjá um að skórnir yrðu til á réttum tíma.“ „Þeir verða tilbúnir, þegar þeirra er þörf,“ svaraði Michael stillilega. Herramaðurinn snaraðist nú í loðfeldinn, því að Símon hafði lokið við að taka málið. Þegar 37
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.