Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 21

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 21
1. árgangur . 1. ársfjórðungur TAKA beðið af þeirri vanrækslu mein og tjón? í þúsund ár hefir æska þessa lands verið fóstruð og alin í Beru_ rjóðrum íslenzl^a sveita og dala. I nánu sambýli við náttúrufegurð- ina og gróandann, hefir hún þró- azt að vizku og vexti, og rætur þroska hennar og manndóms staðið djúpt í jarðvegi hinnar fornu þjóðlegu menningar. Á þessu er nú að verða stórstíg breyting og ör. Þjóðin er að yfir- gefa sín fornu Berurjóður að æ meira leyti og flytja í mararbúð- irnar við sjóinn. Kaupstaðir og kauptún landsins hafa margfald- azt að fólkstölu^á fáum áratugum , og telja nú mikíð.meira en helm- ing allra landsbúa. Breyttir tímar og breytt viðhorf réttlæta að vísu að verulegu leyti þessa breytingu, eða að minnsta kosti gjöra hana eðlilega. En hinu verður ekki lok- að augunum fyrir, að svona stór- felld og gagngjör breyting þjóð- lífsins á skömmum tíma, hlýtur að marka djúp og þýðingarmikil spor, ekki aðeins að því er snertir atvinnuhætti og ytri kjör, heldur einnig í sjálfa þjóðarsálina. Og ef svo heldur enn fram, sem horf_ ir, ef Berurjóður sveitanna halda enn áfram að blása upp og verða yfirgefin auðn, þá er hættan fyrir hendi að völuspáin rætist, Faxa- höfuðið komi í ljós og naðran veiti þjóðinni sár, sem seint gróa. Það er því full ástæða til þess að vera vakandi á verðinum og freista í tima að finna skynsamleg ráð til aukins jafnvægis milli sjávar og sveita, áður en það er orðið um seinan. En það eru einnig til mörg fleiri Berurjóður, sem þjóðinni þurfa að vera kær og heilög, Berurjóður, sem hún óhjákvæmilega bíður af mein og tjón, ef hún vanrækir þau eða vanhirðir. Þjóðfrelsið sjálft er slíkt Berurjóður. Og seint ætti oss að gleymast sú forna harm- saga Sturlungaaldarinnar, þegar höfðingjar landsins brenndu upp Berurjóður síns forna frelsis í eldi innbyrðis deilna, haturs og flokkadrátta, unz skinið Faxahöf- uðið kom í ljós og soltin naðran veitti þjóðinni þau sár aldalangs ófrelsis og erlendrar kúgunar, sem sáran hafa sviðið og mörgum þroska hamlað á liðinni tíð. En þótt við höfum nú fyrir ótrauða og djarfa baráttu margra ágæt- ustu sona þjóðarinnar endur- heimt fullveldið á ný, þá má það aldrei gleymast, að því aðeins getur það Berurjóður gróið og dafnað, að þjóðin sjálf finni og skilji á hverjum tíma hvers virði fullveldið er, og gjöri sér jafnan ljósa grein þeirrar heilögu skyldu, sem hver einstaklingur, og þjóðin í heild, hefir til þess að vernda það og verja. Framtíð hins ís- lenzka fullveldis hvílir fyrst og fremst á manndómi, ræktarsemi og þjóðhollustu þegnanna sjálfra 15
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.