Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 22

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 22
VAKÁ 1. árgangur . 1. ársfjórdungur — þegnanna allra. Bregðist þær stoðir byrjar einnig þetta Beru- rjóður að blása upp, unz á ný gægist upp Faxahöfuðið, og naðr- an bítur frelsið í hel. Eins og hverju heimili er það nauðsynin stærsta, að allir heimilismenn finni að þeim sé það hið dýrmæta Berurjóður, sem þeir eigi sameig- inlega að hlúa að og verja köldum næðingum, eins og hverju bæjar og sveitarfélagi er það höfuðskil- yrði til vænlegs þroska og far- sældar, að fólkið líti á það sem sameiginlegt Berurjóður, sem skylt sé og ljúft að efla og vernda, þannig er einnig, og ekki síður, meginskilyrðið fyrir þrifum og þroska þjóðfélagsins sjálfs og um leið stærsta sporið til að varð- veita þjóðfrelsið, að þegnarnir reynist þjóðheildinni hollir og trúir, skilji það og finni að hið unga íslenzka ríki er og á að vera Berurjóðrið, sem sameinaðir kraftar allra eiga að vernda og styrkja, en ekki sá hvalskrokkur, er allir eigi að keppast um að skera af sem vænsta bita handa sjálfum sér, unz ekkert er eftir nema kroppuð og skinin beina- grindin. Trú vor, tunga og menning eru líka Berurjóður. í þeim rjóðrum hefir þjóðin fundið skjól í mörg- um næðingum horfinna alda. Og að þeim hafa löngum hlúð margir okkar ágætustu menn, enda hefir í skjóli þeirra vaxið þróttmikill 16 og kjarnaríkur gróður. Þeim gróðri verður hver kynslóð að skapa vaxtarskilyrðin, ef vel á að fara, því að hver sú þjóð, sem vanrækir Berurjóður andans og lætur þau kala og blása upp, hún má búast við því, að nöðrur bíti kynstofninn fyrr en varir, svo að eitrið smjúgi merg og bein. Hér að framan drap ég lauslega á hinn öra vöxt kaupstaða og sjávarþorpa á kostnað sveitanna. Og á mölinni við sjóinn er nú að skapast ný menning við ný skil- yrði, menning, sem enn á grunn- ar rætur og enn er óráðin að verulegu leyti. Um þá ungu menningu blása nú vindar af hafi úr ýmsri átt. En vindarnir gjöra það tvennt, ýmist að bera með sér ný fræ frá fjarlægum stöðum, flytja ferskan og hress- andi blæ, eða þeir gjöra hitt, að blása burt jarðveginum og eyða gróandanum einkum ef rætur standa ekki djúpt og jarðvegur er þunnur og grunnt á möl. Forfeð- ur vorir, landnámsmennirnir, fluttu með sér mold úr Berurjóðr- um sinna fornu átthaga yfir haf- ið til sinna nýju heimkynna. En hafa þeir, sem nú hafa flutt úr Berurjóðrum sveitanna niður á mölina við sjóinn — hafa þeir flutt gróðurmoldina með sér að heiman? Hafa þeir lagt nægilega stund á að vernda tengslin við sveitirnar og hina fornu þjóðlegu menningu? Og hafa þeir, sem enn
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.