Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 39

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 39
1. árgangur . 1. ársfjórðungur VAKA minnsta kosti að geta hlýnað þar svolítið". Þeir héldu göngunni áfram. Símon gerði ekki frekari tilraunir tl þess að ræða við ókunna mann. inn, enda hafði hann nóg með sínar eigin hugsanir. Hvað myndi Matryóna segja? Hún, sem átti von á sauðskinnskufli, en ekki einum munni enn til þess að metta. — Símon varð angurvær, þegar hann hugsaði til konu sinnar, en gladdist aftur ósegjan- lega, þegar hann leit á ókunna manninn og minntist þess, hvern- ig hann hafði reynzt honum bjargvættur á stundu neyðar- innar, Meðan þessu fór fram, var kona Símonar að framreiða kvöldverð handa manni sínum. Hún mældi brauðstykkið með augunum. „Ef Símon hefir fengið eitthvað að borða í þorpinu, borð- ar hann minna hér heima. Þá getur vel verið að þetta braut endist einnig á morgun.“ Síðan settist hún við borðið og beið bónda síns. „Bara að kaup- maðurinn snuði hann nú ekki í skinnaverzluninni“, hugsaði hún. „Átta rúblur eru miklir peningar. Fyrir þá upphæð hlýtur hann að geta fengið góð skinn. Ekki úr- gangsskinn, heldur ágæt skinn, sem hægt er að búa til úr veru- lega hlýjan og fallegan kufl.“ Naumast hafði Matryóna hugs- að þessa hugsun til enda, þegar hún heyrði fótatak úti fyrir. Hún flýtti sér að opna hurðina. f göngunum fyrir utan sá hún tvo menn: Símon og einhvern ber- höfðaðan náunga, sem var ber- fættur í illa útleiknum skógörm- um. Hún fann strax áfengislykt af manni sínum og hugsaði hon- um því þegjandi þörfina. „Auð- vitað hefir hann drukkið upp alla penngana,“ hugsaði hún, reið og " örvingluð. „En honum hefir ekki nægt það, heldur bætir hann gráu ofan á svart með því að draga hingað með sér einhvern svall- félaga sinn, flækingsbj álfa, sem sýnilega á ekki fötin utan á sig.“ Þegar inn í stofukytruna var komið, veitti Matryóna því eftir- tekt, að ókunni maðurinn — flæk- ingurinn — var í síðjakka manns- ins hennar. Og hún gat ómögu- lega séð, að hann væri í neinum buxum innan undir. Skárri var það nú skepnan! Símon tók ofan húfuna og settií i á bekkinn, rétt eins og allt væri eins og vera bæri. „Gefðu okkur einhvern matar- bita“, sagði hann. Matryóna tautaði eitthvað fyrir munni sér, og horfði á karlmenn- ina til skiptis. Svipur hennar lýsti fullkominni vanþóknun. Símon sá það, en hann lét sem ekkert væri. „Setztu niður, vinur,“ sagði hann við ókunna manninn. „Við skulum fá okkur matarbita.“ 33
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.