Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 44

Vaka - 01.03.1938, Blaðsíða 44
VAKA /. árgangur . 1. ársfjórðungur hann fór út úr dyrunum rak hann sig hastarlega upp í dyratréð. Það virtist ekki valda honum teljandi óþæginda, en litlu munaði að dyratréð brotnaði. „Þvílíkur vöxtur og þrek!“ sagði Matryóna með aðdáun í röddinni. „Ekki get ég skilið að dauðinn fái yfirunnið annað eins bjarg!“ Símon sneri sér nú að Michael og sagði: „Vilt þú ekki takast á hndur að búa til þessa skó? Smíði þeirra verður að vanda eftir fremsta megni og þú hefir hvassari sjón og öruggari hendur en ég.“ Michael varð fúslega við þessari ósk. Hann hóf þegar að sníða leðrið, en hver getur lýst undrun Matryónu, þegar hún veitti því athygli, að hann sneið það eins og búa ætti til úr því morgunskó, en ekki upphá stígvél eins og herra- maðurinn hafði beðið um? Hún hélt þó, að sér hlyti að skjátlast, því að hún vissi að Michael var ágætur skósmiður. Lét hún því sem ekkert væri. Þegar kvöld var komið, að Sím- on bjóst til að neyta matar veitti hann því athygli sér til mikillar skelfingar, að Michael hafði búið til lága morgunskó úr hinu dýr- mæta leðri. „Guð hjálpi mér!“ hrópaði hann upp í angist sinni. „Hvers vegna gerir þú þetta, Michael? Nú er ég eyðilagður maður!“ Michael fékk engan tíma til að 38 gefa skýringu á þessari kynlegu ráðabreytni sinni, því að rétt í þessu var barið að dyrum. Þegar dyrnar voru opnaðar, kom í ljós, að komumaður var enginn annar en þjónn herramannsins. Símon skelfdist enn meira. „Gott kvöld,“ sagði þjónninn. „Gott kvöld," svaraði Símon. „Hvað er þér á höndum?“ „Húsmóðir mín hefir sent mig hingað vegna skónna.“ „Vegna skónna?“ „Já. Húsbóndi minn þarf þeirra ekki lengur með, hann er látinn.“ „Látinn?“ „Hann komst ekki lifandi heim, því að hann lézt á leiðinni, Þegar átti að hjálpa honum niður úr vagninum, kom í ljós, að hann var dáinn, og hann var þegar farinn að stirðna. Frúin kom þá að máli við mig og sagði: „Farðu til skó- smiðsins og segðu honum, að herramaðurinn, sem bað hann að smíða skó fyrir sig þurfi þeirra ekki lengur með. Segðu skósmiðn- um jafnframt að búa nú þegar til lága morgunskó úr leðrinu. Þú bíður meðan skórnir eru búnir til og kemur með þá aftur. Þess vegna er ég hingað kominn.“ Michael tók nú morgunskóna, sem hann hafði lokið við, og af- ganginn af leðrinu. Hann bjó um hvort tveggja í böggli og fékk þjóninum, sem þegar sneri heim á leið. Ennþá liðu ár. Michael var kyrr
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Vaka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vaka
https://timarit.is/publication/1746

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.