Vaka : tímarit um þjóðfélags- og menningarmál - 01.03.1938, Side 53

Vaka : tímarit um þjóðfélags- og menningarmál - 01.03.1938, Side 53
/. árgangur . 1. ársfjórðungur VA1*. A Hvöt til æskiuinai* Vafcið íslands vösku synir, verndið þjóöar frelsi og hag. Standið saman, starfsins vinir, styrkið böndin sérhvern dag. Látið engar öfgakenndir ykkar skerða framtaksrétt. Ykkar Vaka vakning sendir, vinnuglaða œsku stétt. Gnœgð er til að glœða og vinna, giftudrjúg er starfsins leið. Saman hug og hendur tvinna hraustan byggja þjóðar meið. Alvaldshöndin aldrei lœtur efldan vilja skorta dug. Vaskir synir, vaskar dœtur, verndið frjálsan samstarfshug. Erlendur frá Tindtjm. hiklaust má fullyrða, að hags- munir einstaklings og heildar fari saman, ef rétt er á málið litið. Og þjóðfélagið þarf á liði þessa fólks að halda. Það vantar stein í bygg- inguna á þeim stað, þar sem hæfi- leikar þess höfðu skipað þvi stöðu í upphafi. Og þetta er ógæfusamt fólk, því að flóttinn frá markmið_ uðu starfi leiðir til útlegðar, sem ekki lýkur fyrr en aftur er snúið. Og það verður tekið með gleði á móti þeim, sem aftur snúa, vegna þess að í því afturhvarfi er falinn sigur og framsókn einstaklings og heildar. Og að síðustu þetta: Lærum að líta á okkur sem listamenn, og lærum að líta á hvert þarfaverk sem við vinnum, Ntcfnið frntn Stefnið fram um bjarmans brautir. Brattinn eflir sóknarþrár. Hugsjón vorsins vitjar yðar, vekur nýjar draumaspár. Heill sé þeim, er þroskans leita, þrá að efna fögur heit, byggja sókn á sigurvonum, sœkja fram í manndómsleit. Nýja drauma vorið vekur, vermir tigna þjóðarsál. Hvetur lýð að vaka á verði, vernda öll sín hugðarmál. Berjast undir manndóms merki, I móta frœgð úr dagsins þraut. Skapa dáð í stóru starfi, stefna fram á sigurbraut. Helgi Sæmundsson. sem stein í hina miklu byggingu, sem hærra og hærra rís upp af grunni sínum og vendilega mun geyma í sér gildi þess, sem í hana var lagt, öldum og óbornum til blessunar. Með þessum skilningi hefjum við strit okkar og starf upp í hærra veldi. Við finnum líf okkar auðgast af tilgangi. Gleði okkar margfáldast yfir hverju unnu afreki, af því að við vitum, að jafnframt því, sem það auðgar og fegrar okkar eigin tilveru, þá er það líka steinn í hina miklu byggingu, sem heldur áfram að skapast og verða þjóð okkar til blessunar á ókomnum öldum, enda þótt nöfn okkar verði þá löngu horfin í, tímans haf. 47
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104

x

Vaka : tímarit um þjóðfélags- og menningarmál

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vaka : tímarit um þjóðfélags- og menningarmál
https://timarit.is/publication/1746

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.