Úrval - 01.08.1945, Page 83

Úrval - 01.08.1945, Page 83
SJÖTTA BOÐORÐIÐ 81 svo mikið silfur sem meyjar- mundi svarar“. Allt öðru máli gengdi um gifta konu. Ef hún átti mök við annan mann, var hún dæmd til að grýtast til dauða. Hversu alvarlegum augum var litið á þetta, má sjá á því, að sama hegning beið mannsins, sem hún átti mök við. Urn þetta segir í 5. Mósebók, 22. kap., 22. „Ef maður er staðinn að því, að liggja hjá konu annars manns, þá skulu þau bæði deyja, mað- urinn, sem lá hjá konunni, og konan sjálf“. Sama hegning beið konu sem var trúlofuð, og þess manns, sem hún átti mök við. Hún átti það á hættu að flytja með sér ávöxt annars manns inn í hjónabandið og ætt manns síns, og baka henni með því óbætanlegt tjón. Já, svo ströng voru ákvæðin, að ef stúlka gat ekki sýnt mey- dómsmerki sitt við eiginmanni sínum, þá beið hennar sama refsing, hún skyldi grýtt til dauða. En konunni var einnig veitt nokkur vernd gegn órétt- mætum ásökunum, og henni var ekki gefið að sök þó henni væri nauðgað. Ef maður ásakaði konu sína um að hún væri flekk- uð, er þau gengu í hjónaband, en foreldrar stúlkunnar gátu sannað að þetta var ósatt, þá varð hann að greiða föður stúlkunnar háar bætur, og var honum óheimilt að skilja við hana alla æfi frá því, þó að skilnaður væri annars mjög auðfenginn. Af öllu þessu má sjá, að þeg- ar sjötta boðorðið var sett hjá ísraelsmönnum, og jafnvel löngu seinna, var það ekki látið ganga jafnt yfir konur og karla. Mest- ur munurinn var þó í því fólg- inn, að maðurinn gat tekið sér eins margar konur og hann vildi, og jafnvel átt börn með þern- um sínum og ambáttum, án þess að nokkuð þætti athugavert við það. Þar við bættist, að mað- ur gat umsvifalaust skilið við konu sína. Enga verulega ástæðu þurfti fram að færa, það nægði ef hann var á ein- hvern hátt óánægður með hana, þurfti hann þá ekki annað en skrifa henni skilnaðarskrá og senda hana síðan frá sér. í Móselögum stendur ekkert um það, hvað talin sé nægileg skilnaðarsök, nema að á einum stað stendur, að „ef maour gengur að eiga konu og sam- rekkir henni, en hún finnur
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.