Úrval - 01.02.1948, Síða 102

Úrval - 01.02.1948, Síða 102
100 ■Orval leðri á sköllóttu höfðinu, og svarta, stóra skó, sem gægðust undan skikkjufaldinum. Sabri tók til við hann. Hvar var Arababandalagið — sam- komustaður hinna miklu pasha, heimili hinna voldugu, samtals- höll konunganna? Hann reyndi allt — en árangurslaust. Maður- inn skyldi sýnilega ekkert. Hann horfði á okkur sljóum augum; síðan fór hann. Þá sáum við blasa við okkur á veggnum, sem maðurinn hafði staðið upp við, koparskjöld, sem Ietrað var á ,,Arababandalagið“, bæði á frönsku og arabísku. Þetta var ekkert undrunar- efni. Naumast var þess að vænta, að Múhammeð gæti lesið arabísku og því síður frönsku, því að skólalærdómur hans hef- ur sennilega enginn verið. Og ef við hann hefði verið sagt, að hann ætti að minnsta kosti að vita hvað Arababandalagið væri, mundi hann hafa svarað: „Hvað kemur Arababandalagið mér við?“ Múhammeð klæðist margs konar gervum — sumum átak- anlega tötralegum, öðrum skrautlegum að því er virðist. Hann þekur kannski höfuð sitt með vef jarhetti, eða hvítri koll- húfu; fæturnir eru kannske berir, eða búnir ilskóm. En mni fyrir er hann alltaf samur og jafn. Og hann telur 85 af hverj- um 100 íbúum Arabaríkjanna. Nokkrar meginhugmyndir ráða lífi Múhammeðs. Fremst þeirra, og sú sem áhrif hefur á allar hinar, er trú hans. íslam kennir honum að ekkert breytist eða sé breytilegt; að fæðing, dauði og allt þar á milli sé fyrir- fram ákveðið og stjórnað af Allah; að það sé tilgangslaust jafnvel syndsamlegt, að gera uppreisn gegn ríkjandi ástandi. I Kóraninum sér hann oft talað um fátæklingana sem stétt í þjóðfélaginu. Efnamönnum er t. d. fyrirskipað að verja 2,5% af tekjum sínum til góðgerðar- starfsemi. Þannig er Múhammeð óbeinlínis innrætt, að fátæktin sé óumflýjanleg örlög. Þetta gefur honum frábært þrek til að bera þung örlög. Ég hef séð bónda í Transjórdaníu, sem tilkynnt var, að kona hans hefði í annað sinn fætt andvana barn, yppta öxlum og segja ró- lega: „Það er vilji Allah. Ég eignast önnur börn.“ Þessi forlagatrú hefur auðvit- að Iamað allan vilja til uppreisn- ar, og stuðlað að því að léns-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.