Úrval - 01.10.1972, Qupperneq 93

ÚRVAL
91
Rennibrautir barnaherbergisins
Lif i Bretlandi er krökt af
hátfðlegum athöfnum og viðhafnar-
siðum til allrar hamingju fyrir
konungssynina, þvi að þessir siðir og
þessar athafnir reynast hinar ákjósan-
legustu rennibrautir, sem einurðar-
litill og ómælskur koniingsnemi getur
rennt sér eftir likt og i barna-
herberginu. Þessar rennibrautir flytja
hann þannig þýðlega stall af stalli inn I
opinbert lif án mikillar hættu fyrir
hans eigin orðstir og án þess að koma
almenningi I of mikil vandræði.
Þetta fyrsta vor og sumar var ég
gerður heiðursborgari Lundúna og
annarra brezkra borga.
Einnig var ég tekinn hátiðlega inn i
eitt bræðrafélag Frimúrara - Varðliðs-
sveitarstúkuna, gerður að heiðurs-
félaga i Félagi Einkennisklæddra
Fisksala, eins af hinum mörgu, fornu
gildum, sem voru fyrrum miðdeplar
viðskiptalifsins i verzlunarhverfi
Lundúna.
Að halda ræðu.
Ég var sannarlega á ferð og flugi
þessa fyrstu mánuði eftir heim-
komuna til Stóra Bretlands. Er ég
minnisthins vingjarnlega mannfjölda,
sem bauð mig alls staðar velkominn,
og hins dynjandi lófaklapps, sem
glumdi að loknum minum hvers-
dagslegu ræðum, undrast ég stórum
það umburðarlyndi, sem mesta
lýðræðisþjóð heimsins hélt stöðugt
áfram að sýna prinsum sinum.
Þvi oftar sem ég varð að koma opin-
berlega fram, þeim mun dýpri
virðingu tók ég að bera fyrir fyrsta
flokks ræðum sem einu af hinum
mestu afreksverkum mannlegs
máttar. Enginn, er ég þekkti, virtist
vera gæddur þessum sjaldgæfa og
öfundsverða hæfileika - mælskulistinni
- I jafnrikum mæli og hr. Winston
Churchill, sem var vitni að nokkrum af
minum fyrstu tilraunum, fullur
samúðar,
Hann ráðlagði mér eftirfarandi I
byrjun starfsferils mins: „Þegar þér
þurfið að leggja áherzlu ;á eitthvað
þýðingarmikið atriði, skulúð þér ekki
reyna neina orðfimi eða kænsku með
þvi að fara I kringum þetta eða lauma
þvi að. Hamrið fyrst á þessu með hnit-
miðuðu höggi. Snúið siðan aftur að þvi,
og hamrið á þvi á nýjan leik. Hamriö
siðan á þvi I þriðja skiptið - með
ógurlegu höggi.” Siðan jók hann við
þessar ráðleggingar á eftirfarandi
hátt I bréfi til min:
,,......Ég ráðlegg yður að bera
ekki allt of miklar áhyggjur vegna
þessarar ræðu...........ef þér óskið
að lesa ræðuna af blöðum, ættuð þér að
gera það án allrar leyndar. Þér ættuð
að lesa hana mjög hægt og gætilega og
ættuð ekki að gera neina tilraun til að
fela blöðin.
Auðvitað er ákjósanlegra, að þér
reynduð að leggja ræðuna á minnið, ef
þér hafið tima til sliks. Við veizlu-
borðið er það fremur gott ráð að taka
vatnsglas, láta mundlaug ofan á það,
siðan disk ofan á mundlaugina og svo
ræðublöðin ofan á diskinn. En maður
verður að fara mjög varlega, svo að
maður felli ekki allt saman um koll,
likt og kom eitt sinn fyrir mig.”
Ráðgjafi minn.
Faðir minn hafði fylgzt með undir-
búningi minum undir Kanadaferðina
með sérfræðingsauga. Hann krafðist
þess, að ég styrkti hið unga og óreynda
lið mitt með þvi að taka mér eldri
mann með i förina.
Nafntogaður sjóliðsforingi, Sir
Lionel Halsey varaaðmiráll, varð fyrir
vali hans. Hann hafði stjórnað