Úrval - 01.10.1972, Qupperneq 127

ÚRVAL
125
Þar var mér visað inn I skrifstofu hr.
Baldwins.
Afleiðingar.
Hann bauð mér sæti og sagði sfðan:
„Herra, ég hef nýlega heyrt um
fyrirhugaða ferð yðar' til Durham.
Hver sér um ferðina fyrir yður?”
„Hvers vegna spyrjið þér þessa, hr.
Báldwin?” spurði ég mjög undrandi.
„Mér hefur aidrei skilizt svo, að til
þess sé ætlazt af mér, að ég tilkynni
rlkisstjórninni um ferðir minar.”
„Nei, herra,” svaraði hann.
„Vandinn I þessu máli er sá, að
heimsókn yðar I kolahéruðin fyrir
norðan hlýtur að hafa stjórnmálalegar
afleiöingar I för með sér.”
„Þer vitið, að ég stend alveg utan
við stjórnmálin,” svaraði ég. Hin eina
ástæða þess, að ég fer.er sú, að ég vil
gjarnan sjá sjálfur, hvaða áhrif lokun
þessara mörgu kolanáma hefur haft á
llf fólksins, sem á lífsafkomu sina
undir rekstri þeirra.”
Hugmynd ihaldsmanna.
Hr. Baldwin virtist ekki heyra, hvað
ég sagði. Hann svaraði i tón, sem var
næstum kuldalegur: „Rikisstjórnin
gerir sér fulla grein fyrir ástandinu I
kolanámuhéruðunum, Hún gerir nú
allt, sem hún getur, til úrbóta i þessu
efni. Þingkosningar verða eftir aðeins
fjóra mánuði, eins og þér vitið. Og það
er vel hægt að nota atvinnuleysið sem
staf til þess að berja á minum flokki.”
Nú fyrst skildi ég hina duldu ástæðu
fyrir áhyggjum forsætisráðherrans.
Gat hann álitið, að ég léti stjórn-
arandstöðuna „nota” mig þannig.
Hugmyndin var svo fráleit, að ég
hikaði við að virða hana með mót-
mælum minum. Forsætisráðherrann
var samt svo áhyggjufullur, að mér
fannst bezt að hugga hann I þessu
efni. ,Hugmyndin átti reyndar upp-
tök sin hjá meðlimi yðar eigin flokks,
Alexander Leith, hr. Baldwin.”
Hversu maðurinn breyttistí
Forsætisráðherrann SDratt á fætur,
er nafn þetta var nefnt.
„Ó, svo að það var Alexander Leith,
sem stakk upp á bvi, að þér færuð til
Durham? „spurði hann og trúöi varla
sinum eigin eyrum.
Já, og hann sér þar að auki um alla
ferðina.”
Forsætisráðherranum létti
gifurlega. „Fyrsta flokks maöur,”
sagði hann kumpánlega. „Þér gætuð
ekki veriö undir betri leiðsögn. Þá
gegnir auövitað algerlega öðru máli.
Afsakið. Ég er hræddur um að ég verði
að fara aftur inn I þingdeild.”
Hann fylgdi mér til dyra og sagöi:
„Ég vona, að yður gangi ferðin vel,
herra, og yður finnist kuldinn ekki
mjög óþægilegur.”
Er ég sté upp i næturlestina til
Norðurhéraðanna, var ég að velta þvi
fyrir mér, hver gæti i rauninni verið
munurinn á mannúö, auðsýndri af
Ihaldsmönnum eða jafnaðarmönnum.
Um hægfara bata föður mlns á
veikindum hans árið 1928 mætti segja
að hann hafi ef til vill verið einsdæmi I
sögu læknavisindanna, þvi að
sprenghlægileg skopsaga bar þar
bókstaflega og afdráttarlaust betri
árangur en hjálp skurðlæknanna.
Um vorið var konungurinn nógu
hraustur til aö fara frá Bognor til
Windsorkastalans, en batinn var mjög
óstöðugur, þar eð konunginum sió
niöur æ ofan I æ.
Ihaldsstjórn hr.Baldwins beið ósigur
I kosningunum I mai, en hr.Ramsay
MacDonald, foringi jafnaðarmanna,
komst til valda.