Morgunblaðið - 27.04.1999, Síða 75

MORGUNBLAÐIÐ
ÞRIÐJUDAGUR 27. APRÍL 1999 75
FÓLK í FRÉTTUM

Iff XL. /Ssi
ip L
Lágmenningarhátíð hefst í kvöld
Viljum ekki taka þátt
í mismunun fólks
vegna aldurs
MEÐLIMIR Fugazi eru mjög líflegir á tónleikum
og þar nýtur tónlist þeirra sín best.
HLJÓMSVEITIN Fugazi
ber að margra mati höfuð
og herðar yfir bandarískar
neðanjarðarsveitir og er um margt
ólík flestum þeirra. Þeir Guy
Piceiotto og Ian MacKaye, sem
syngja og spila á gítar, Joe Lally
bassaleikari og Brendan Canty
trommuleikari gefa allt sitt efni út
sjálfir, veita sjaldan viðtöl og hafa
aldrei gert myndband.
Pönk hefur
enga merkingu í dag
„Fólk skilgreinir tónlist okkar
oft sem „hardcore". Aður fyrr
sagðist ég vera í pönkhljómsveit en
pönk hefur enga merkingu í dag,
reyndar tel ég að hardcore hafi
litla merkingu líka, svo við getum
kallað tónlist okkar rokktónlist eða
bara einfaldlega tónlist.“
-Hefur tónlist ykkar breyst í
gegnum árin?
„Ég held að hún hljóti að hafa
gert það. Það er eins og með
rithönd fólks, ef þú skrifar nafn
þitt mörgum sinnum á dag í tólf ár
þá er næsta víst að skriftin breytist
eitthvað."
Þið spilið ætíð þar sem ekkert
aldurstaknmrk er, afhverju?
„Þegar við vorum ungir
komumst við hvergi inn til að
hlusta á uppáhaldshljómsveitimar
okkar því við vorum ekki nógu
gamlir til að kaupa áfengi. Það er
út í hött að fólki sé meinaður
aðgangur af þessum ástæðum.
Okkur finnst þetta mismunun, við
myndum aldrei spila á tónleikum
þar sem t.d. konur mættu ekki
vera eða ákveðnir trúarhópar eða
þjóðarbrot. Því ættum við þá að
mismuna fólki vegna aldurs?
Tónlist er fyrir alla og allir ættu að
geta notið hennar.“
- Þið gefíð allt út sjálfír?
„Við erum með okkar eigið
útgáfufyrii'tæki sem varð til árið
Ungir sem aldnir geta
mætt á tónleika
rokksveitarinnar
Fugazi í bílageymslu
Útvarpshússins í kvöld.
Sunna Osk Logadóttir
ræddi við Ian
MacKaye, annan
söngvara sveitarinnar,
um pönk, lífsstíl og
sitthvað fleira.
1980. Ég gaf út tónlist hinna í
sveitinni áður en við fórum að spila
saman en það endaði með því að við
stofnuðum Fugazi árið 1987. Síðan
þá höfum við stanslaust verið að.
Við höfum gefið út sex plötur og
ferðast um allan heim og spilað. Það
er skrítið að vera kominn til íslands
því okkur langaði að koma hingað
fyrir svona tíu árum og það er fyrst
að rætast núna og þess vegna er
alveg frábært að vera héma.“
- Ykkur er eignuð „straight
edge“-bylgjan?
„Ég var í hljómsveit snemma á
níunda áratugnum og gaf út lag
sem ég kallaði „Straight Edge“
sem fjallar um það þegar ég var að
alast upp og allir í kringum mig
voru í vímu. En ég er ekki þannig,
ég vil ekki vera í vímu. Fólk var
sífellt að fetta fingur út í það og
hélt því fram að það væri ekki
hægt að vera svalur nema að vera í
vímu. En ég vildi fá að lifa mínu lífi
í friði og að fólk bæri virðingu fyrir
því líkt og ég ber virðingu fyrir
lífsstíl annarra. Síðar var þetta
nafn tekið og sett í samhengi við
ákveðna hreyfingu sem ég er þó á
engan hátt tengdur. Það er Jjúft að
heyra að eitthvað sem ég gerði
fyrir löngu haldi lífi enn í dag en
hins vegar er margt innan
þessarar „straight edge“-
hreyfingar sem ég er ekki ánægður
með. Ég hef engan áhuga á
bókstafstrú, mér mislíkar að fólk
noti ofbeldi til að ná sínu fram og
skorti umburðarlyndi. Þetta er
margt af því sem tengist
hreyfingunni víðsvegar um
heiminn og ég er alls ekki ánægður
með það en þar sem ég er ekki
hluti af þessari hreyfingu get ég
ekki talað fyrir hana. Ég er aðeins
sá sem kom með nafnið. Ég er ekki
sá sem fann upp ástandið að vera
edrú jafnvel þótt ég bragði ekki
áfengi sjálfur."
- Þið gerðuð heimildarmynd um
hljómsveitina, hvernig tilfínning
var að horfa á hana?
„Það var svolítið skrítið. Ég er
37 ára í dag og á þeim tólf árum
sem hljómsveitin hefur starfað hef
ég ekki breyst mjög mikið. Ef ég
væri 27 ára og hefði byrjað 15 ára í
sveitinni þá hefði ég séð mikla
breytingu. Það sem er skemmtilegt
að sjá er hvernig umhverfið og
andrúmsloftið hefur breyst og það
kemur greinilega fram í
myndinni."
- Eruð þið enn á fcrðalögum um
heiminn?
„Já, já, en tónleikadagskráin
okkar hefur breyst töluvert á
undanfórnum ái-um, orðið mun
þéttari. Trommarinn er faðir, hann
og Joe ei-u líka báðir giftir svo að
lífið hefur breyst. Aður vorum við
vanir að ferðast í sex mánuði á ári
en í fyrra voru það um sex vikur!
Hljómsveitin er hluti af lífi okkar
allra og ferðalögin líka og við erum
mjög sáttir við það,“ sagði Ian sem
var að fara í kajakasiglingu og
hlakkaði mikið til að sjá sólarlagið
á íslandi.
Lagersala við Laugawg
Laugavegi 96
Kvenfatnaður, t.d. kápur, jakkar og síðbuxur.
Herraskyrtur, geisladiskar, myndbönd og margt margt fleira.
Frábart verð
Opið frá kl. 12-18 mán.-fös.
og kl. 10-14 á laugard.