Gefn - 01.01.1871, Qupperneq 45

45
fornöldimii enga eiginlega tilfinníngu fyrir jijóðerninu; og
öldúngis eins stóð á hjá oss og allstaðar á Norðurlöudum
fram eptir öllu.
Með því vér erum hér að tala urn »Personal-Union«, þá á
við að minnast á þær ákúrur, sem einn þingmanna gaf Dönum
fyrir »meðferð« þeirra á Slésvík. ]>að var lítill vandi að
gefa Dönum þessa skútu á alþíngi, og lúaíegt; það er lítill
vandi að skamma raenn út þegar maður er þar sem enginn
nær í mann. En þessi úthúðan, sem þíngmaðurinn gaf
Dönum þar, átti ekkert við, því það stóð allt öðruvísi á með
Slésvík og Island. Holsetagreifarnir voru búnir að sýna
Dönum nóg til þess að þeir (Danir) gerði allt til að innlima
Slésvík; og þó þjóðerni Slésvíkur hafi blandast og öll hlut-
föll þar með flækst og óhreinkast, þá sýnir allt málið og
öll sagan, að það hefir skeð af óaðgætslu enna fyrri stjóru-
enda. Sem Islendíngur og sonur sögunnar lands hefði þíng-
maðurinn átt að vita, að Slésvík er alltaf beinlínis talin
sem danskt land: öll hálfeyjan frá Ægisdyrum er kölluð
Jótland, og þess vegna kalla Danir Slésvík einnig »Suður-
Jótland«; við Ægisdvr var hlaðið Danavirki á móti J>jóð-
verjum og eldgömul vísa segir, að »Eidora imperium term-
inat Teutonicum«. Vér skulum hér einúngis nefna landa-
lýsínguna í Gaungu-Hrólfs sögu (í Fornaldar sögum 3ja bindi
bls. 360—361), þar stendur: »Danmörk er mjök sundrlaus,
ok er þar Jótland mestr hluti ríkis ... í Jótlandi eru margir
höfuðstaðir; syðst í Heiðabæ« (sem enn heitir »Hadeby«
og »Haddeby« og er sama sem Slésvíkurbær) ... »annar í
Eípum, þriðji í Árósi, ijórði í Vebjörgum« ... »milli Jót-
lands og Skáneyjar liggja mörg stór eylönd, þar er Sámsey,
Álsey, Láland, Lángaland« ... á öllu þessu sést að
Jótland náði suður að Ægisdyrum, og var alveg danskt land,
og þar var lalað sama mál sem annarstaðar í Danmörku.
En á bak við Slésvík er allt j'jóðveijaland, sem reynir til
að gera Slésvík þýska; en Island er bæði sægirt og laust
við aðrar þjóðir, og þar hafa aldrei orðið líkir stjórnarvið-