Iðunn : nýr flokkur - 01.01.1919, Side 13

IÐUNNl
Þrjú kvæði.
171
á milli grænna greina,
og trúði á stokka og steina.
En enginn vissi hvaðan
hún kom í þennan skóg,
enginn vissi hvers vegna
hún ærsiaðist og hló,
og enginn vissi hvers vegna
hún bæði beit og sló —.
Hún hét Abba-labba-lá.
Hún var svört á brún og brá
og gerði alla vitlausa
sem vildu í hana ná.
Á villidýra blóði,
á villidýra blóði
lifði Abba-labba-lá.
... Einu sinni sá ég
Abba-labba-lá.
Hún dansaði í skóginum
svört á brún og brá.
Mér hlýnaði um hjartað
og hrópaði hana á:
Abba-labba
Abba-labba
Abba-labba-lá.
f*á kom liún til mín hlaupandi
og kysti mig og bló,
beit mig og saug úr mér
blóðið — svo ég dó.
— Og afturgenginn hrópa ég
út yfir land og sjá: