Kirkjuritið - 01.04.1953, Blaðsíða 65

Kirkjuritið - 01.04.1953, Blaðsíða 65
SJÓNLEIKIR OG TRÚARBRÖGÐ 131 fólkið bera útlit sitt saman við gamanleikarann. Sennilega hefir Sókrates sjálfur verið dálítið broslegur karl í útliti, svo að ekki hefir það spillt ánægjunni. Þó að fullnægjandi sannanir muni vanta fyrir þessari sögusögn, gefur hún dálitla hugmynd um það, hvernig gamanleikirnir hafa farið fram. I sumum gamanleikunum var efni tekið úr heimi goðrænna vera, og þó að sjaldan muni hafa verið hent gaman að guðunum sjálfum, gat það komið fyrir, að ýmsir hálfguðir væru sýndir í því ástandi, að það vekti hlátur, t- d. ef hinn sterki og máttugi Herkúles kom fullur fram á sjónarsviðið. Yfirleitt náðu grískir gamanleikir ekki þeirri tign og göfgi, sem fólst í harmleikunum. Til þess var gamanið sjálft ekki nógu fágað, form leikanna of laust og inni- haldið ekki jafn stórkostlegt og í harmleikunum, þar sem óýpstu vandamál mannsandans voru tekin til meðferðar á bann hátt, að einfaldir dramatískir atburðir túlkuðu hina óýpstu speki. Það gamanleikaskáld, sem náði mestri hylli, var Aristofanes, sem enn þann dag í dag er talinn með ^nestu snillingum heimsins í þeirri grein. Hann tekur ýmsar meinsemdir þjóðfélagsins til meðferðar á þann hátt, að Það á erindi til allra tíma. Hinir forn-grísku harmleikir eru jafnan taldir meðal dá- samlegustu gimsteinanna, sem heimurinn á. Blómaskeið hinnar hellensku leiklistar var á fimmtu öld fyrir Krists hurð. Allir þeir, sem leiklist unna, munu telja þá leiki, sem fi’am fóru á þeim tímum í Dionysios-leikhúsinu við Akro- Polishæðina, með mestu og merkustu atburðum menning- arsögunnar. Þó var þetta leikhús ekki flókið að gerð eða útbúnaði. Það mun enn þann dag í dag vera hægt að sjá, hvernig það hefir verið úr garði gert. Upphaflega hefir þar verið reist fórnaraltari undir beru lofti, helgað guð- lnum Dionysiosi. Við það var jarðvegurinn harðtroðinn, svo að hægt væri að dansa þar, hvernig sem viðraði. Um- hverfis altarið myndast þannig allstór flötur, þar sem leik- ói'inn fer fram. I brekkunni fyrir ofan eru sætaraðirnar,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.