Eimreiðin - 01.04.1939, Síða 75
eimiieiðin
FÓRNARSJÓÐUR ÍSLENDINGA
187
120 þúsundir íbúa má ætla að verði i landinu 1940. — Kr.
177.50 yrði meðalframlag þeirra, en Fórnarsjóðurinn 21 milj.
300 þús. kr. og fer langt með að vera móti hálfum ríkisskuld-
imum!
Arið 1940 væri vel til fallið að hafist yrði handa að safna
loforðum á listana, en þangað til gætu menn hugleitt málið
og ráðið við sig hver og einn hversu mikið þeir vildu leggja
fram, og með hverju móti, hvort heldur í einu lagi eða segjum
t. d. á þremur árum, en 1943 þvrfti sjóðurinn að vera kom-
inn á stofn eða sama árið sem heimflutningur utanríkismál-
anna yrði afgerður. Ekki er taflan hér að framan til þess að
skipuleggja þetta svona, fjarri því, heldur aðeins til þess að
gera sér þess nokkra grein hversu þetta mætti verða. Og hætt
er við að of mikið sé áætlað í hærri flokkunum, því auðmenn
eru hér fáir, þó að oft sjáist þess getið í fréttagreinum að
miklu hærri upphæðir séu lagðar fram sem gjafir til ýmsra
stofnana. En ekki ætti illa _við að ríkið, sjálft föðurlandið,
fengi að njóta slíkra framlaga eitt eða fleiri ár.
Ef einhverjir treystu sér ekki til að leggja neitt fram með
Ijúfu geði, ættu þeir síður að liera fram neinar fórnir, því að
ekki er að vita að gifta fylgi, nema hugur sé heill. Því að hvers
einasta framlag þarf að vera umvafið ástúö og hlýju, slikri
sem brúðargjöf unnustans!
Varast ætti að gera þetta að flokksmáli. Það er svo bezl
lvomið, að ekki verði um það neinn metingur, t. d. hverju eða
hverjum skuldirnar sé að kenna eða eitthvað slíkt, er hefði
þær afleiðingar að inn í málið kæmi beizkja og sársauki.
Að sjálfsögðu yrðu nöfn fórnfærenda færð inn í fórnarbók
þess hrepps, sýslu eða bæjar sem til heyrði og notuð yrði við
söfnunina. Færi bezt á því, að þeir, sem tækju hana að sér,
gerðu það ókevpis, og vrði það þá þeirra auka-fórn.
Þessar skrár eða hækur ættu síðan að vera vel geymdar, þvi
oð líklegt er að eftirkomendurnir hefðu gaman af að fara
Vfir þær til að vita, hvernig forfeður þeirra hefðu tekið í þenn-
on — alveg einstaka streng — og bera saman, hversu sveitir,
sýslur og bæir hefðu sint málinu.
Vera kynni, að einhverntíma í framtíðinni vrði svona
ráð tekið, ef þjóðin vrði stödd í erfiðleikum, og væri þetta þá