Búnaðarrit - 01.08.1916, Qupperneq 87

BÚNAÐARRIT
245
sem vatnsveita er. En þó er það ekkert smáræði ár
hvert, sem flýtur með af frjóvgandi efnum.
Eins og venja mun vera, lét eg gera steinsteypta
þró hér um bil 5 álnir frá íbúðarhúsi mínu, sem skoip-
pípurnar liggja út í, svo djúpt, að ekki frjósi, hefi svo
hlemm yfir þrónni, þek yfir og fylli upp. Alt hið þykk-
asta safnast í þróna; er það svo sterkur og góður áburður,
að mikið þarf að þynna hann út með vatni, svo að ekki
brenni undan, einkum á vorin. Úr þrónni ofariega lét
eg fyrst gera stórgert malarlokræsi út í túnið, til þess
að taka við vatninu, sem flyti ofan af. Eftir fyrsta sum-
arið teptist lokræsið algerlega; fita og önnur efni settust
að í mölinni og iokuðu ræsinu. Breytti eg þá til, lagði
pípur í ræsið og gróf aðra þró í túninu, þar sem píp-
urnar enduðu. Af því móhella var undir, var ekki hlaðið
innan í hana; vildi eg sjá, hvort nokkuð safnaðist í þróna,
sem not væri að til áburðar. Fyrst í stað hækkaði seint
í henni, en loks flaut út af; rann það út um túnið og
varð ofurlítið flag næst, en er lengra dró frá, spratt
mikið meira en venjulega, og hélzt það gras dökkgrænt
fram á vetur. Næsta vor var þessi þró líka tæmd. Fékst
úr henni mikill áburður og lítið þynnri en úr hinni. —
Þetta sannfærði mig um það, að miklu meiri áburð má
fá á hverju heimili á þenna hátt, en flesta grunar.
Til þess að notin verði sem bezt, má hafa ýmsar
aðferðir. Ódýrara er að hafa eina þró en tvær, en að
sumu leyti óhentugra. Sé þró nærri íbúðarhúsi, verður
hún að vera vandlega byrgð, en tæma skal hana a. m. k.
tvísvar á ári. Hagi svo til, að góður halli sé frá íbúðar-
húsi, helzt í dæld í hvarfi, ætti að flytja þangað moldar-
bing, svo að lögurinn renni í hann, hreyfa svo til á
sumrin eftir þörfum, svo að öll moldin drekki vel í sig
löginn; verður úr því góður áburður.
Gera má gryfjur, og hlaða innan í góðum torf-
strengjum; sígur það fljótt og verður því nær lagarhelt,
af þvi að límkend húð safnast innan í gryfjuna.