Valsblaðið - 01.05.2001, Blaðsíða 10

Kjarninn í íslandsmeistaraliði Vals 1987 sem átti glaða stund með Guðna í nóvember
síðastliðnum. Aftast frá vinstri: Jón Grétar Jónsson, Hilmar Sighvatsson og Magni
Blöndal. Fyrir miðju eru Ingvar Guðmundsson (t.v.), Guðni Bergsson og Sœvar Jóns-
son. Fremst eru Njáll Eiðsson (t.v), Sigurjón Kristjánsson og Þorgrímur Þráinsson.
Þetta er gamall fomfrægur klúbbur, sem
hafði hrapað niður í gömlu 4. deildina,
en var kominn á siglingu að nýju, í topp-
baráttu í 1. deild. Ég ræddi líka við West
Ham og Crystal Palace á þessum tíma en
lauk þeim samningsviðræðum aldrei.
Svo skemmtilega vildi til að minn fyrsti
leikur fyrir Bolton var á Wembley, í úr-
slitum deildarbikarsins, á móti Liver-
pool. Síðasti leikur minn fyrir Tottenham
var líka á Wembley, gegn Arsenal í und-
anúrslitum í FA bikamum. Báðir leikim-
ir töpuðust með einu marki. Nokkrum
vikum eftir leikinn gegn Liverpool kom-
um við aftur á Wembley og lékum við
Reading um laust sæti í úrvalsdeildinni.
Það var í apríl 1995. Þann leik unnum
við 4:3 í framlengdum leik eftir að hafa
verið undir 2:0. Við lékum því í úrvals-
deildinni ’95-'96, féllum en urðum
meistarar í 1. deild að ári. Bolton lék því
í úrvalsdeildinni ‘97-’98 en við féllum á
lakari markatölu, með 40 stig. Síðan
tóku við þrjú tímabil í 1. deild en liðið
fór svo upp síðastliðið vor. Við vorum
alltaf í baráttunni um að fara upp þannig
að það var engin lognmolla í boltanum
hjá okkur á þessum árum.“
Eftir þennan langa og glæsta feril,
nú síðast sem fyrirliði og kóngur í
Bolton, hvað stendur upp úr í
minningunni þegar þú lítur til baka?
„Það er dálítið sérstakt að hafa fengið að
taka þátt í öllu sem fylgir fótboltanum,
spennunni, gleðinni og örvæntingunni,
hvort sem gengur vel eða illa. En þegar
maður horfir til baka er það fyrst og
fremst félagsskapurinn sem skiptir máli
- sú samstaða sem var til staðar í Val,
landsliðinu og núna í Bolton. Það eru
forréttindi að fá að starfa við það sem
manni þykir skemmtilegast, hafa verið
með öllum þessum félögum og ná góð-
um árangri. Það er ekki hægt að lýsa
þeirri tilfmningu þegar góðir sigrar vinn-
ast og árangur næst. Spennan sem fylgir
því að standa í þessu er ólýsanleg og
varla hægt að lýsa henni með orðurn."
Hvaða þjálfarar höfðu mest
áhrif á þig hér heima? Var
Róbert Jónsson ekki sá þjálfari
sem mótaði lífsstefnu margra?
„Róbert vann mjög gott starf fyrir Val á
sínum tíma, skilaði góðum flokkum og
knattspymumönnum. Hann var skemmti-
lega sérstakur karakter á köflum og gætti
þess alltaf að menn bæru virðingu fyrir
umhverfi sínu og félögum. Það fékk eng-
inn að komast upp með einhverja stæla
eða halda að þeir væru merkilegri en
næsti maður. Hann kom því vel til skila
að menn væru að spila hver fyrir annan
og að liðsheildin skipti mestu máli. Hann
var hugsjónamaður hvað það varðar. Og
gaf allt í þjálfunina. Róbert fékk eflaust
ekki of mikið kredit fyrir sitt starf. Al-
mennt tel ég að þjálfun í yngri flokkum
sé góð í dag, því það er meiri þekking og
fræðsla til staðar, þótt reynslan vegi vit-
anlega alltaf þungt. Það eru án efa
„Robbar" í öllum félögum sem virkilega
gefa sig í þjálfun af lífi og sál án þess að
fá greitt í samræmi við það sem þeir
leggja á sig. Mig langar líka að minnast
á Jóhann Larsen sem reyndist mér vel
sem þjálfari á þessunt árum.“
Hver eru eftirminnilegustu
augnablikin í enska boltanum?
„Það er erfitt að gera upp á milli
einstakra atburða en menn verða virki-
lega að vera tilbúnir að gefa sig 100% í
baráttuna, líkamlega og andlega. Boltinn
hefur þróast yfir í að vera teknískari og
taktískari en áður. Knattspyman er meiri
að gæðum og deildin orðin betri og
sterkari. Þegar ég fór til Tottenham vor-
um við tíu útlendingar í deildinni en
núna er allt landslagið gjörbreytt. í 1.
deild skiptir öllu að vera líkamlega sterk-
ur og það er meira en að segja það að
standa í báða fætur í þeirri baráttu. Þau
lið sem falla niður í 1. deild lenda oft í
tómum vandræðum því þar er annar bolti
í gangi, meira stríð en í úrvalsdeildinni.
Ég er fyrir löngu orðinn „enskur“, hvað
kunnáttu í tæklingum varðar og því að
standa sig í stykkinu innan um þessa há-
karla og vöðvafjöll. í úrvalsdeildinni
skiptir meira máli að vera snöggur, með
réttar staðsetningar, lesa leikinn vel og
svo framvegis. Ekki bara fóma hausnum
í tæklingar eða vinna skallabolta.“
Hefur verið erfiðara
að kljást við einhvern
einn leikmann öðrum fremur?
„Það eru nokkrir erfiðir í deildinni en ég
man ekki eftir neinum sem hefur tekið
mig í bakaríið. Ég hef þó þurft að hafa
meira fyrir sumum. Ian Wright, leikmað-
ur Arsenal, var erfiður við að eiga. í dag
eru Michael Owen, Thierre Henry einna
erfiðastir þótt okkur hafi gengið vel á
móti Liverpool og Arsenal.“
8
Valsblaðið 2001