Valsblaðið - 01.05.2001, Side 41

Eftir Sverri Nopland
Myndir: Lápa Kpistjánsdóttip
Ferð 26 hnattspyrnudrengja í 3. ílohki
til Portúgals 5. til 12. júní ásamt Þór Hinrikssyni pjálf-
ara, Hreiðari Pórðarsyni liðsstjóra og Halldoru Konráðs-
dóttur og Láru Kristjánsdóttur sem voru í fararstjórn.
íleiktu odyrar isleifar
Leikmenn samankomnir fyrir utan hótel „Aaaaraaaas". Efsta röð f.v.: Helgi, Alhert
Sölvi, Þór Steinar, Guðmundur, Sigurgísli, Björn Steinar, Ingvar, Ragnar, Einar Oli og
Tómas. Miðröð f.v.: Jón Knútur, Gunnlaugur, Lárus, Elvar, Baldur, Þórður Steinar,
Sverrir, Helgi og Stefán. Fremsta röð f.v. Ragnar Þór, Ari Freyr, Olafur Karl, Daníel,
Einar Njáls, Einar Gunn., og Torfi Geir.
hunddýr sem gengu laus enn ónefnd.
Þama var meðal annars syndsamlega feit-
ur bjamhundur, sem líktist útspenntri
regnhlíf í rykugri antíkbúð, og verður þar
af leiðandi að teljast með ljótari skepnum.
Úlfhundar spangóluðu um nætur, grind-
horaðir hundar með óralöng nef hlupu
ýlfrandi kringum tré og skrtugir púðlu-
hundar sleiktu ódýrar ísleifar af götunni.
Liðið keppti æfingaleiki við leikmanna-
úrval úr Algarve og vom það mjög jafnir
leikir. Annars var líftnu tekið með ró, æf-
ingar ekki mjög stífar. Tvær æfingar á dag
og síðan einn frídagur. Tækniæfmgar vom
í öndvegi og leikskipulagið einnig vand-
lega yfirfarið. Sem fyrr sagði var aðstaðan
frábær og snöggklippt grasið baðað sól-
inni verður að teljast ákjósanlegra en fros-
in möl í -3° C.
Haldið var heim þriðjudaginn 12. júní
og grænmeti og ýmsar heilsuvömr keypt-
ar í fríhöfninni. Síðan var skundað út í
hinn alræmda Keflavíkurflugvallarvind
og ekið til Reykjavíkur yftr eyðilegt
Reykjanesið.
Sandurinn var vinsœlt „ leikfang “ leikmanna. Sumir týndust en þeim skolaði brátt á land.
3. flokkur karla, þriðja besta fótboltalið í
heimi (stendur Man. Utd. og áhuga-
mannaliði vömbflstjóra í Færeyjum
naumlega að baki samkvæmt nýlegri
skoðanakönnun sem Landbúnaðartímarit-
ið Freyr gerði í samráði við Gallup), tróð
tveimur sokkapömm og takkaskóm ofan í
tösku þann fimmta júní sumarið 2001 og
ferðaðist um haf, til Portúgals nánar til-
tekið. Hafði flokkurinn þar viðdvöl í
Monte Gordo. Æfmgaaðstaða þar var öll
mjög góð og veðrið heldur ásættanlegra
en hryssingslegur norðangarri í Hlíðun-
um. Hótelið sem hýsti okkur var ágætt, en
því miður hefur nafn þess hripað úr minni
undirritaðs. Man hann þó að bókstafurinn
„a“ skipaði veglegan sess í þessu orði,
hafði um átta fulltrúa af tíu mögulegum.
Eitthvað í likingu við „Aaaaraaaas". Nafn
hótelsins var reyndar öllum mjög ókunn-
ugt. Því til staðfestingar má nefna, að
þegar nokkrir úr liðinu villtust eftir leik í
bæ nokkrum í nágrenni Monte Gordo,
fylltust þeir umtalsverðri skelftngu þegai
enginn hafði síma né hugmynd um hvað
„andskotans hótel ið“ héti. Áhyggjuraddir
voru svo orðnar býsna skrækar þegar far-
artæki þeirra ók fram á afar-smágerðar
steinbyggingar og eina lífveran þar í kring
var einhvers konar afbrigði af geit. Þá var
leitað í svo mikilli örvæntingu að hótelinu
að það fannst að lokum.
Hundar voru í miklum meirihluta í
Monte Gordo. Hver íbúi virtist eiga að
minnsta kosti sjö hunda, og þá eru þau
Greinarhöfundur tekur lagið.
2001 Valsblaðið
39