Milli mála - 01.01.2011, Blaðsíða 211

211
MADAME DE LAFAYETTE
Henni gekk illa að standa við ákvörðun sína. Þótt prinsessan
væri næstum ákveðin í að giftast riddaranum af Navarre hafði hún
efasemdir um ást hans, og af þeirri ást sem hún bar til hans og af
tíðum blekkingum hans gat hún sér til um það hversu lítið hann
elskaði hana. Hún kvartaði undan því við greifynjuna af Tende, sem
róaði hana, en kvartanir prinsessunnar röskuðu að lokum ró greif-
ynjunnar; henni varð ljóst hversu alvarleg svik hennar voru og að
þau myndu jafnvel verða til þess að elskhugi hennar yrði af ham-
ingju sinni. Greifynjan sagði honum frá tortryggni prinsessunnar.
Honum stóð á sama um allt nema ást greifynjunnar. Engu að síður
hélt hann aftur af sér fyrir áhrif hennar og fullvissaði prinsessuna af
Neufchâtel um ást sína af svo mikilli einlægni að hún lét í það skína
við greifynjuna af Tende að hún væri fullkomlega ánægð með
riddarann af Navarre.
Þá náði afbrýðisemin tökum á greifynjunni. Hún óttaðist að
elskhugi sinn væri í raun ástfanginn af prinsessunni og hún sá þær
ástæður sem hann hafði fyrir því að elska hana. Greifynjan hafði
stutt hjónaband þeirra en nú fylltist hún hryllingi við tilhugsunina
um það, þó vildi hún ekki að hann sviki loforð sitt og óvissan heltók
hana. Hún sýndi riddaranum hversu þjökuð hún var af samviskubiti
í garð prinsessunnar en ákvað að halda afbrýðisemi sinni leyndri
fyrir honum og var viss um að það hefði tekist.
Ást prinsessunnar reyndist loks öllu hiki yfirsterkari. Hún ákvað
að ganga í hjónaband og afréð að því yrði haldið leyndu og ekki
tilkynnt opinberlega fyrr en athöfnin væri um garð gengin.
Greifynjan af Tende var nær dauða en lífi af angist. Sama dag og
brúðkaupið átti sér stað var haldin opinber athöfn sem eiginmaður
hennar var viðstaddur. Hún sendi allar þernur sínar þangað en lét
flytja þau boð að hún væri vant við látin og lokaði sig inni í litlu
stofunni sinni þar sem hún lagðist út af á legubekk og þjáðist af
samviskubiti, ást og afbrýði.
Þar sem hún lá í þessu ástandi heyrði hún hliðardyr opnast á
stofunni og sá hvar riddarinn af Navarre gekk inn; hann var betur
búinn og glæsilegri en nokkru sinni fyrr: „Riddari, hvert eruð þér
að fara?“ hrópaði hún, „hvers leitið þér? Hafið þér misst vitið? Hvað
um hjónaband yðar, og hafið þér leitt hugann að mannorði mínu?“