Stígandi - 01.04.1945, Síða 28

Stígandi - 01.04.1945, Síða 28
122 VEÐMÁLIÐ STÍGANDI En livað mig snerti fór það svo fyrr en varði, að ég fór að efast um sigursæld hugsjónanna. Ég viðurkenndi gagnsemi þeirra, en ég hætti bara að trúa því, að þær væru framkvæmanlegar. Aukin kynni mín af samborgurum mínum og um leið lífinu yfirleitt staðfestu þessa vantrú mína á liinum betri eigindum lífsins. En með Níels var allt öðru máli að gegna. Hann trúði á hugsjónirnar með því meira ofstæki, sent ég linaðist. Við töluðum oft um þessi mál frá ýmsum hliðum. Það lætur enginn maður með fullu viti sér detta í hug að segja alltaf sannleikann undantekningarlaust, sagði ég. Lífið er einu sinni þannig, að það er nauðsynlegt að sniðganga hann og hagræða honum undir vissum kringumstæðum. Sannleikurinn á alltaf að segjast, sagði Níels. Það er ekkert til, sem réttlætir lygi og blekkingar. Það liggur í augum uppi, hvað lífið yrði heilbrigðara og skemmtilegra, ef fólk temdi sér það, að segja aldrei annað en sannleikann. Gæti verið, anzaði ég, þó að ég væri engan veginn sannfærður tun þá heilbrigðisráðstöfun. En til þess þyrftu mennirnir að breytast mikið til batnaðar. Sannleikurinn er einmitt meðalið, sem mennirnir þarfnast til þess að verða betri og réttlátari en þeir eru, fullyrti Níels. Á með- an flærðin og lygin eru tilbeðnar, er ekki von á góðu. Það verður einhver að byrja á því að segja sannleikann undandráttarlaust. Fljótlega fara aðrir að dæmi hans, og þegar ísinn er einu sinni brotinn, er þegar hálfur sigur unninn, og brautryðjandinn fer að uppskera laun sín. Brautryðjendur hljóta aldrei laun sín í þessu lífi, skaut ég inn í. Skiptir líka minnstu máli, sagði vinur minn. Aðalatriðið er, að einhver byrji. Það mundi enginn óvitlaus maður leggja í, fullyrti ég. Hvers vegna ekki? Er ég kannske ekki andlega heilbrigður? spurði Níels móðgaður. Hingað til hefi ég talið þig með fullu viti, anzaði ég. En þú verður það aldrei lengi, ef þú ætlar að fara að gerast postuli sann- leikans. Fólk mundi ekki kunna að meta þessa annars mjög svo lofsamlegu viðleitni þína betur en svo, að þú yrðir álitinn geggj- aður. Og til þess að hrekja það, yrðir þú fljótlega að leggja árar í bát. Ég skal sýna þér, lagsmaður, að þetta er auðveldara en þú
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92

x

Stígandi

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.