Tímarit Máls og menningar - 01.07.1962, Side 30

ÁSGEIR SVANBERGSSON
VERULEIKI
Fögur er döggin
á sólmorgni sumars.
En sviti á óhreinu enni þínu
er Ijóð allra dœgra.
Fagurt er kvöldið sem byggir sér borgir
út við strönd.
Fegri er hönd þess sem vann
með haka og skóflu
í allan dag.
Fögur er sólin á vœngjum úr gulli
á vesturleið.
Hún er úthellt blóð bróður míns í
fjarlœgu landi.
Fagur er söngur þinn ó, fugl,
um ástina.
En orð lýðsins, þrumurödd þúsundanna,
eru þjóðsöngur okkar á
langri leið.
ÞJÓÐSAGA
Risafugl, hreistraður,
með stálklœr og öngulnef
liggur í dyngju á gullnu eggi.
Nef sitt brýnir hann
við fagra sylgju
í dyngju.
220