Úrval - 01.08.1945, Page 4

Úrval - 01.08.1945, Page 4
2 tTRVALi Hann vissi að eitthvað skorti í lífi hans, en hann vissi ekki hvað það var. Dag nokkurn datt honum í hug að smíða sjálfur lítið borð, sem hann vantaði í dagstofuna. Hann hafði aldrei unnið að handiðn, en hann útvegaði sér timbur og verkfæri. Fyrsta kvöldið vann hann til miðnættis. „Það kom dálítið skrítið fyrir mig,“ sagði hann við mig. „Þegar borðið tók að fá mynd á sig við handbragð mitt, greip mig í fyrsta skipti sú tilfinning, að ég væri sjálfur að skapa eitt- hvað. Þegar ég var að hefla plötuna að ofan, tók ég eftir hinni undurfögru gerð viðar- æðanna og ég keypti mér áburð til þess að bera á plötuna svo að þær kæmu skýrar í ljós. Og allt í einu var mér ljóst, að ég var að skapa eitthvað fallegt. Ég var gripinn innilegri fögn- uði en þegar ég vann fyrsta málið mitt fyrir rétti“. Þessi lögfræðingur er nú bú- inn að koma upp smíðaverk- stæði í kjallaranum heima hjá sér og vinnur þar fimm eða sex stundir í hverri viku. „Þegar ég er að vinna á verk- stæðinu mínu,“ sagði hann við mig mn daginn, „gleymi ég öll- um áhyggjmn og ábyrgð, og það birtir í huga mínum eins og þegar léttir í lofti eftir storm. Ég veit að það hljómar eins'ö'g fjarstæða, en þegar mér hefir tekizt sérstaklega vel með eitt- hvað, er mér innanbrjósts eins og Leonardo da Vinci hlýtur að hafa verið, þegar hann leit á Mona Lísu eftir að hann hafði lokið við hana“. Þessi tilfinning er alls ekki fjarstæða. Sálfræðilega er hún algjörlega heilbrigð. Sérhver skapari finnur til samskonar sjálfsfullnægingar yfir loknu verki, hvort sem það er eldhús- stóll eða gotnesk dómkirkja. Mestu máli skiptir, hvað þú leggur sjálfur í verkið — ekki hvað öðrum finnst um það, þeg- ar því er lokið. Auk þess er beinlínis hættulegt að nota ekki hend- urnar. Tilraunir taugalækna við Templeháskólann og aðra há- skóla sýna, að andleg geta manna vex jafnhliða því sem þeim vex handleikni. Handíðir krefjast skýrrar hugsunar, að menn leysi sjálfir úr vanda- málum sínum. Og rnörg tilfelli andlegs jafnvægisleysis má lækna með því að kenna sjúkl- ingnum að nota hendurnar,.
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.