Úrval - 01.12.1952, Page 21

Úrval - 01.12.1952, Page 21
TRÚIN Á DAUÐA HLUTI 19 ur. Þegar gröf hins egypzka faraós Tut-ankh-Amons var opnuð fundust hin dýrmætu, stóru ökutæki konungsins. Þau voru söguð sundur til þess að minna færi fyrir þeim og bút- unum þannig raðað meðfram einum veggnum. Hjá súmerum, einum elzta þjóðflokki sern við þekkjum, eldri en egyptar, rekumst við á sömu greftrunarsiðina. Þó var sá munur á, að með kon- unginum voru ekki aðeins grafnir dauðir munir, heldur lifandi, og ekki aðeins hestar konungs, heldur einnig hirð- menn hans, 30—40 manns í fullu fjöri. Sumir vilja kalla þetta mannfórnir, en að mínu áliti er það rangnefni. Tilgang- ur fórnar er sá, að fórnandinn lætur eitthvað af hendi til þess að þóknast guðinum sem tekur við fórninni. Það mildar guðinn og hann veitir fórnandanum vernd eða fyrirgefur honum drýgða synd. Hjá súmerum voru hirðmennirnir eins og hverjir aðrir grafarmunir. Þeir urðu að deyja með húsbónda sínum til að geta risið upp og þjónað honum áfram. Það er einfalt og auðskilið. Að vísu ekki þægi- legt fyrir hirðmennina en hag- kvæmt fyrir konunginn. Þeir sem sjálfir verða að fylgja hús- bónda sínum í gröfina munu sem alira lengst. Ég leyfi mér vissulega gera allt sem þeir geta til að halda lífi í honum að benda væntanlegum einræð- isherrurn á aðferðina. Ef við athugum önnur menn- ingarsvæði þar sem áhrifa frá menningu Litluasíu og Mið- jarðarhafslandanna gætir ekki, verður sama uppi á teningnum. Greinilegast er það hjá frum- byggjum Ameríku. Skurðgoða- dýrkun þekkist enn þann dag í dag hjá frumstæðum indíána- ættflokkum. Verndargripi hafa þeir allir. En nú skulum við til fróð- leiks athuga dálítið hverjum augum nútíminn lítur á dauða hluti. Hve mikið er eftir af trúnni á hinn mikla áhrifamátt dauðra hluta í menningarlönd- um Evrópu? Á yfirborðinu mætti virðast sem henni hefði verið algerlega útrýmt — við erum svo menntuð og upplýst! Gll vitum við að þetta er ekki annað en hjátrú, og enginn skynsamur maður vill láta bendla sig við hjátrú. Þeir sem eru hjátrúarfullir verða til at- hlægis meðal þeirra sem telja sig lausa við alla hjátrú. Það er skemmtilega athyglis- vert, að mjög er erfitt að henda reiður á þessar leifar af hjátrú. Við norðurlandabúar viljum heldur láta flá okkur lifandi en viðurkenna að við séum hjá- trúarfullir. Við skömmumst okkar fyrir það. Ég sé því ekki annað ráð til að komast til botns í málinu en að gera játn- ingu sjálfur, og bið lesendur mína að hafa þolinmæði með
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.