Úrval - 01.12.1952, Blaðsíða 61

Úrval - 01.12.1952, Blaðsíða 61
HUGKLOFNUN. 59 dumbur, ónæmur fyrir sársauka og algerlega sinnulaus, þannig að gefa verður honrnn næringu gegnum slöngu. Hugklofinn er venjulega lík- amlega vanbúinn til þess að heyja baráttu við umhverfi sitt. Lífsþróttur hans er lítill. Hann virðist sljór og seinlátur og er stundum langtímum saman al- gerlega aðgerðalaus, líkt og hann liggi í dvala. Mestar líkur eru til að hann sé hár og renglulegur í vexti, beinastór, mittislaus, vöðvarýr, hálslangur og með áberandi framstandandi barkakýli. Venju- lega hefur hann lítið hjarta og grannar æðar, og er ekki skap- aður til að vinna erfiðisvinnu. Aflgjafarnir — skjaldkirtillinn, heiladingullinn og kynkyrtlarn- ir — eru einnig allajafna sein- virkir, þó að starfsemi þeirra sé að öðru leyti eðlileg. Og þegar líkamsheilsa hugklofans biiar, er það venjulega af völdum ein- hvers veiklunarsjúkdóms, eins og t. d. berkla, sem tiltölulega margir hugklofar deyja úr. Um arfgengi hugklofnunar er allt mjög á huldu, en þó bendir ýmislegt til að það sé einhvers ráðandi. Dr. Franz Kallman, geð- veikralæknir og erfðafræðingur í New York, sem er fróðari um allt er varðar eineggja tvíbura en nokkur annar sem ég þekki, fullyrðir, að ef annar eineggja tvíburi veikist af hugklofnun, séu aðeins 15% líkur til að hinn sleppi. Ef tvíburarnir hafa verið skildir að í bernsku og alizt upp við ólíkt umhverfi, vaxa lík- urnar upp í 25%. Að mínu áliti koma flestir hugklofar úr þeim hópi manna sem nefnast innhverfir — það eru dulir menn og hæglátir. Bænir þeirra eru sífellt: „Gerið það fyrir mig að hafa ekki svona hátt. Við skulum ekki flana að neinu. Við skulum hugsa málið vel fyrst.“ Hegðun innhverfans getur hneigzt svo mjög til vaxandi hlé- drægni og flótta frá athöfnum daglegs lífs, að taugalæknirinn sjái í henni hættu á geðbilun. Svo þarf þó ekki að fara, og oft tekst að snúa þróuninni við. Það þarf að minnsta kosti eitt- hvað annað að ske áður en tengslin við veruleikann slitna til fulls; hvað það er, vitum við ekki fyllilega enn. Hvað er það sem hugklofarn- ir eru að sækjast eftir með flótta sínum frá veruleikanum ? Hverj- ar eru skýringar geðveikralækn- isins á hegðun þeirra? í flótta sínum frá veruleikanum leitar hugklofinn hælis í ímyndana- heimi sínum. Jafnvel þegar í bernsku hefur hann sennilega verið í hópi þeirra barna, sem við köllum ,,róleg“, „góð“, „feim- in“, „hlédræg", „einurðarlaus", ,,dul“, ,,ófélagslynd“, „einræn“. Einnig er sennilegt, að þegar sem bam hafi hann lifað meira í dagdraumum en almennt ger- ist. Með því er ekki sagt, að dag-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.