Úrval - 01.10.1972, Blaðsíða 88

Úrval - 01.10.1972, Blaðsíða 88
86 JÓGÚRTBYLTINGIN MIKLA og Istaðinn verið bætt með sætindum. Meðan jógúrt var heilsusamleg, gerði ekkert til, þótt hún væri súr, þvi að lyf eiga ekki að bragðast vel. Eft- irréttur verður hins vegar að vera góður á bragðið, og þess vegna var fariö að gera jógúrt sætari. Jafnframt var hitaeiningum slátrað með þvi að þeyta dálitlu af rjómanum úr mjólkinni. Fyrst var niðursoðinn ávöxtur látinn á botn dósarinnar og neytendur beönir að hræra i . Siðan var ávaxtasafa og sykri blandað i réttinn i verksmiðjunni, og þá fengum við jógúrt nútimans, sem getur bragðazt á tugi mismunandi vegu, til dæmis með jarðarberja— kirsuberja—eða ferskju- bragði. Sigurinn var unninn. Búlgarar urðu manna elztir. Sigurinn átti upptök sin i Pasteur—stofnuninni i Frakklandi um aldamótin. bar starfaði Élie Met- chnikoff, fæddur i Rússlandi, sem hlaut Nóbelsverðlaun árið 1908 fyrir rannsóknir á hvitu blóðkornunum. Hann hafði einnig áhuga á ellihrörnun, og hann var sannfærður um, að rotgerlar i ristli eitruðu likamann með aldrinum og ættu sökina á ellihrörnun likamans. Ekki gat hann látið taka ristilinn úr mönnum, og þá sneri Metchnikoff sér að þvi að rannsaka dánarlikur i ýms- um löndum með mismunandi mataræði. Hann komst yfir tölur frá Búlgariu, þar sem kom fram, að fjórir af hverjum þúsund Búlgörum urðu 100 ára og meira. Búlgarar borðuðu jógúrt manna mest i heimi. Þarna lá hund- urinn grafinn. I jógúrt Búlgaranna fann Metchnikoff geril, sem hann gaf heitið Lactobacillus bulgaricus, og hann útnefndi geril þennan band- amann manna i baráttunni við bannsetta rotgerlana. Rannsóknir Methnikoffs vöktu athygli fjármálamanns i Barcelona er Isaac Carasso hét. Hann varð sér úti um þessa vinveittu gerla frá Búlgariu og Pasteur—stofnunin og hóf að framleiða jógúrt, sem hann lét selja i lyfjabúðum. Salan óx hægt og örugglega, og hann setti á stofn dóttur- fyrirtæki i Frakklandi, sem sonur hans Daniel stýrði, en afurðina hafði hann heitið i höfuð sonar sins og nefnt Danone. Þetta fyrirtæki er enn stærsti jógúrtframleiðandi heims. Þegar önnur heimsstyrjöld brauzt út, fluttist Carasso til Bandaríkjanna, og þar keypti hann litla jógúrt- verksmiðju, sem framleiddi fyrir tyrknesk, arabisk og grisk hverfi i New York og útborgum hennar. Hann tók Joe Metzger inn i fyrirtækið, Danone var breytt i Dannon, sem betur féll Bandarikjamönnum, og hafizt var handa um að gera jógúrt að almenningsfæðu. Að styrjöldinni lokinni hélt Carasso til Frakkiands til að endurreisa fyrirtæki sitt þar. Metzger varð forstjóri Dannons, og hann hóf sölu á jógúrt sem matvöru fyrir almenning. Það skyldi ekki lengur teljast lyf einvörðungu. Orðið jógúrt,. sem er komið úr tyrknesku, hefur eitthvað við sig, sem örvar kímnigáfu manna, og ekki sakar þar frægð þessarar fæðu, „guðafæðu grasæta i ilskóm”. Metzger og sonur hans Juan söfnuðu bröndurum um jógúrt, og á einni viku heyrðu þeir 24 nýja brandara i útvarpinu. Flestir léku þeir með þá hæfni, sem jógúrt átti að hafa til að varðveita æskuna. „Hver þótti þér fyndnastur?” spurði faðirinn. „Ætli það hafi ekki verið þessi um þá 97 ára gömlu, sem dó af barnsförum,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.