Goðasteinn - 01.09.1967, Qupperneq 20

Þar var í réttinni maður, sem hallmælti Meðallendingum og lét
mikið yfir sér. Kvað hann þá lítilsmegandi aula. Sverrir Magnús-
son í Klauf varð fyrir svörum, benti á Jón á Lyngum, sem nokkuð
kynni að standa fyrir honum. Maðurinn fór til Jóns og hóf að stjaka
við honum. Lét Jón svo vera um stund, unz hann þrífur manninn
eldsnöggt, leggur hann flatan niður í réttaforina og segir: „Þessi
maður er nú úr Mcðallandinu, og sittu þarna, meðan þú ert að
lesa.“
Einu sinni sem oftar voru þeir Sigurbergur og Jón saman í
lestarferð út á Bakka. Áhalli var á einum hesti, og var erfitt úr
að bæta. Hjá bæ einum sáu þeir grjóthrúgu mikla og báðu bónda
um stein í áhalla. Bóndibrást hinn versti við, kvað grjót þetta
til annars ætlað og skyldu þeir af því hafa ekki. Snarast þá Jón
af baki, þrífur fallegan stein við hæfi og gengur frá honum í áhall-
ann, en bóndi horfði á aðfarirnar, orðlaus.
Ekki verður sagt, að Jón á Lyngum bæri röskleikann eiginlega í
fari sínu, en þó var hann svo harðfrískur, að hann hljóp á svip-
stundu uppi stekklamb, þegar svo bar undir, að þess gerðist þörf.
Á efri árum Jóns sótti á hann hugsýki, svo hann gerðist sinnu-
lítill um verk tímum saman. Hélt hann sig þá innanbæjar og mest
við rúmið. Eitt sinn, er svo stóð á um hagi Jóns, bar póstinn að
garði á Lyngum. Vildi þá svo til, að einn af hestum póstsins hrökk
aftur á bak og lenti á endann ofan í brunn á hlaðinu. Tókst póst-
inum ekki að ná hestinum upp með þeirri aðstoð, er til vannst á
bænum, og var maður sendur eftir aðstoð á næstu bæi. Jón gamli
lá klæddur í rúmi sínu og er sagt, hvað um er að vera. Rís hann
þá á fætur, gengur til eldhúss og biður konu sína um að gefa sér
kaffisopa góðan, scm þegar var í té látinn. Þá biður hann um
vettlinga og gengur síðan út að brunninum. Horfir hann þá ekki
lengi í gaupnir sér en þrífur snarlega í bæði eyru hestsins og rykk-
ir honum upp í einu átaki.
Guðmundur Guðmundsson kíkir kvaðst hafa misst hest sinn á
sama hátt í brunn þennan. Var frásögn hans um þann atburð all-
sögu'eg. Hvort Guðmundur hefur helgað sér án tilefnis ævintýrið
um Jón og pósthestinn, skal ósagt látið. Báðum sögunum ber sam-
an um það, að Jón fengi sér kaffi og tæki á sig vettlinga, en þar
18
Goðasteinn