Morgunblaðið - 16.11.1999, Blaðsíða 56

56 ÞRIÐJUDAGUR 16. NÓVEMBER 1999
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
+
SOFFÍA K. LÖVE,
Hlíf 1,
ísafirði,
lést á Landspítalanum sunnudaginn 14. nóvember.
Eínar H. Þorsteinsson, Sigríður Gunnarsdóttir,
Þorsteinn Einarsson, Ingibjörg Reynisdóttir,
Baldvin E. Einarsson, Erla Sjöfn Jónsdóttir,
Guðrún Agnes Einarsdóttir, Heiðar Sverrisson,
Uni Þór Einarsson,
Þorieifur K. Kristmundsson, Svanhildur Ólafsdóttir
og barnabörn.
Ástkær eiginmaður minn og faðir okkar,
JÓNAS EYSTEINSSON
kennari,
Brávallagötu 42,
Reykjavík,
andaðist á elli- og hjúkrunarheimilinu Grund
laugardaginn 13. nóvember.
Guðrún Vilborg Guðmundsdóttir,
Rósa, Aðalheiður, Eysteinn Óskar, Erla Björk og Sigrún Huld.
+
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengafaðir, afi
og bróðir,
HÖRÐUR SIGURBJÖRN GUÐLAUGSSON,
varð bráðkvaddur að kvöldi föstudagsins
12. nóvember 1999.
Fyrir hönd aðstandenda,
Hannelore Helga Jáhnke.
+
Elskulegur sambýlismaðurinn minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
SVEINBJÖRN KRISTJÁN JOENSEN,
Langanesvegi 10,
Þórshöfn,
lést á Sjúkrahúsi Suðumesja laugardaginn
13. nóvember.
Guðný Jósefsdóttir,
börn, tengdabörn,
barnabörn og barnabamaböm.

+
Ástkær móðir okkar,
GUÐLAUG HELGADÓTTIR
frá Baldursheimi,
Norðurgötu 56,
Akureyri,
lést á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri
sunnudaginn 14. nóvember.
Jarðarförin auglýst síðar.
Börn hinnar látnu.

+
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
KRISTÍN G. FENGER,
Lynghaga 7,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum laugardaginn
13. nóvember.
Geir U. Fenger,
Pétur U. Fenger, Sigrún Guðmundsdóttir Fenger,
Anna Kristín Fenger, Steinar Jónsson,
Ida Hildur Fenger, Skafti Jóhannsson
og barnaböm.
HARALDUR S.
GÍSLASON
+ Haraldur S.
Gislason fæddist
í Hafnarfírði 15.
ágúst 1929. Hann
lést á líknardeild
Landspítalans
þriðjudaginn 9. nóv-
ember sl. Foreldrar
hans voru: Gísli
Gíslason matsveinn
f. 12.12. 1904 á
Stokkseyri, d. 21.7.
1972 og Ásta
Kristjánsdóttir hús-
freyja, f. 4.7. 1907 í
Seli, Miklaholts-
hreppi, d. 29.5.
1979. Fósturforeldrar Haraldar
voru Yngvi Kristjánsson sjómað-
ur, f. 4.3. 1904, og Sigríður E.
Tómasdóttir húsfreyja, f. 12.10.
1904, d. 17.9. 1986. Hálfsystkin
Haraldar, sammæðra, eru:
Sunna Emanúelsdóttir, Guð-
mundur H. Emanúelsson, látinn,
og EHert Emanúelsson. Hálf-
systkin Haraldar, samfeðra, eru:
Guðrún Gísladóttir og Kristín Þ.
Gísladóttir.
Hinn 25.1. 1955 kvæntist
Haraldur Guðrúnu Gunnar-
sdóttur frá Stykkishólmi, þau
slitu samvistum árið 1994.
Þeirra böm em: 1 Sjöfn, mynd-
listarmaður, f. 25.1. 1953, 2.
Hlöðver skipstjóri, f. 15.6. 1954,
búsettur í S-Afríku. Synir, Pálmi
Haraldsson, nemi og Benedikt
Haraldsson. 3. Sif, snyrtifræð-
ingur, f. 22.11. 1955, búsett í
Bandaríkjunum. Maki Benedikt
Sveinsson forstjóri. Börn:
Thelma Benediktsdóttir nemi og
Benedikt Bene-
diktsson. 4. Sigríð-
ur I., sjúkraliði, f.
2.9. 1957. Maki: B.
Gunnar Ingvarsson,
húsasmíðameistari.
Börn: Aron
Kristjánsson hand-
boltamaður og
nemi búsettur í
Danmörku, sambýl-
iskona Hulda
Bjarnadóttir kenn-
ari. Bam: Óskírður
Aronsson. Guðrún
E. Gunnarsdóttir
nemi og Haraldur
L. Gunnarsson. 5. Valdís H.
lyfjatæknir, f. 2.1. 1959. Maki:
Björn Guðmundsson fjármála-
stjóri. Böm: Sif Björnsdóttir
nemi og Guðmundur Björnsson.
6. Magnea Á., fatahönnuður, f.
24.5. 1962, búsett í Sviss. Sam-
býlismaður: Marios Zimmer-
mann forstjóri. Sonur: Albert
Dean. 7. Albert, f. 4.10. 1963,
skipstjóri, búsettur í Chile, son-
ur Jósef H. Albertsson.
Haraldur útskrifaðist sem raf-
virki frá Iðnskóla Reykjavíkur
árið 1950 og fékk meistararétt-
indi árið 1953. Haraldur starfaði
sem rafverktaki mestan hluta
ævi sinnar í Stykkishólmi og ná-
grenni, einnig stundaði hann
kennslustörf við Iðnskóla
Reykjavíkur. Sambýliskona
Haraldar sl. ár er Ingibjörg
Axelsdóttir.
Útför Haraldar verður gerð
frá Hafnarfjarðarkirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 13.30.
Elsku hjartans pabbi minn,
kveðja vil ég þig með þessum orð-
Ég þakka þau ár sem ég átti
þáauðnu að hafaþighér,
og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfmn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
oglýsirum ókomnatíð.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt
Kg umvefji blessun og bænir,
ég bið þess þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta,
þásælteraðvitaafþví
þú laus ert úr veikinda viðjum,
Þín veröld er björt og ný.
(Þórunn Sig.)
Þín dóttir
Sigríður.
Vertu guð faðir faðir minn
ifrelsaransjesúnafni.
Hönd þín leiði mig út og inn,
svoallrisyndéghafni.
Dauðans stríð af þín heilög hönd
hjálpi mér vel að þreyja,
meðtak þá Faðir mína önd
munégsvoglaðurdeyja.
(Hallgrímur Pétursson.)
Elsku pabbi. Þegar ég hugsa um
farinn veg er um margt að velja.
Stutt er síðan í sumar uppi í Skíða-
skála þegar að þú varðst sjötugur
og börnin þín sem á landinu eru og
börnin hennar Ingu ásamt fjöl-
skyldum komu saman og samföng-
uðu þér og Bergþór Pálsson kom
og söng fyrir þig, þú varst svo glað-
ur þá. En dýpstu stundirnar áttum
við tvö síðustu vikurnar þínar. Dag-
urinn á Eyrarbakka nú í haust, þótt
þú kvalinn værir, er mér mjög kær,
er þú komst til að skoða málverkin
mín áður en þeim var pakkað til
New York. Þú sýndir svo opinn
áhuga og áttaðir þig á mörgu enda
byrjaður að fikta við pensilinn
svona á efri árum og hafðir mjög
gaman af. Þú varst fagurkeri í raun
og síðustu dagana þína á líknar-
deildinni í Kópavogi kunnir þú vel
við þig enda ræddum við mikið um
hönnun, list og handverk, þar
nefndir þú atriði sm þig hefði áður
langað til að fara dýpra í. Pabbi
minn, þær umræður tökum við upp
næst þegar við hittumst. Nú ertu
ekki kvalinn lengur og fékkst hvíld-
ina miklu. Eg náði að koma heim
sama morgun og þú sofnaðir fallega
og sitja hjá þér ásamt Siggu og
Völu. Hin systkinin sem eru búsett
erlendis náðu ekki til þín nógu
snemma en þau kvöddu þig í síman-
um, Sif í Bandaríkjunum, Magga í
Sviss, Hlölli í S-Afríku og Albert í
Chile. Þau eru nú öll komin ásamt
fjölskyldum sínum og þau fá að
heyra hve blítt þú brostir rétt áður
en þú sofnaðir rólega svefninum.
Inga mín, þakka þér allt. Guð blessi
minningu þína, pabbi minn og okk-
ar allra. Hvíl þú í friði.
Þín elsta dóttir,
Sjöfn.
Mig langar svo að minnast hans
pabba míns, hann pabbi lést á líkn-
ardeild Landspítalans sl. þriðju-
dag, eftir stranga baráttu við
krabbamein. Þegar pabbi lagðist
þar inn fyrir nokkrum vikum var
ætlunin að ná betri tökum á veik-
indum hans, en enginn veit sína ævi
fyrr en öll er.
I dag kveð ég elskulegan föður með
miklum söknuði. I veikindum sín-
um leyfði pabbi okkur öllum að
snúast í kringum sig og þótti okkur
mjög vænt um það. Pabbi var bæði
harður og traustur maður alla ævi.
Hann streittist ákaft á móti sjúk-
dómnum ógurlega sem lagði hann
svo að velli, það vitum við sem feng-
um að vera hjá honum síðustu dag-
ana, mín minning um þig gleymist
aldrei.
Heiðurinn mestur
Á farseðil lífs míns faðir minn reit,
þau fegurstu boðorð sem hugurinn veit.
Að efna sín loforð og halda sín heit,
er heiðurinn mesti í gæfunnar leit.
(G.G.G.)
Þín dóttir
Valdís.
Kæri tengdapabbi.
Á kveðjustund leitar hugurinn til
liðinna stunda með þér. Þær stund-
ir eru orðnar allmargar á síðustu 25
árum. Þegar ég kom fyrst inn á þitt
heimili á Laufásveginum í Stykkis-
hólmi hófst strax mikil og góð vin-
átta okkar á milli sem aldrei bar
skugga á þó oft væri tekist á í orði í
rökræðum um hin ýmsu málefni
líðandi stunda. Það reyndist enda
oftast árangurslaust að snúa þér á
mitt band ef við vorum ósammála.
I gegnum árin hafðir þú það fyrir
sið að kíkja í heimsókn á laugardög-
um eða sunnudögum um leið og þú
fékkst þér bíltúr og þú vildir fá
fréttir af börnunum okkar Siggu og
ekki var verra ef ég gat sagt fréttir
úr Hólminum eftir að við vorum
báðir fluttir í Hafnarfjörðinn. Þess-
ara heimsókna verður sárt saknað
af öllum á mínu heimili. Oft var
spjallað um húsbyggingar og það
sem við störfuðum, þ.e.a.s. þú í raf-
magni og ég við smíðar. Eg veit það
að sá sem fékk þig til að vinna fyrir
sig í rafmagni, við nýlagnir eða lag-
færingar, var ekki svikinn af þinni
vinnu. Nákvæmnin var oft slík að
sumum þótti nóg um. Eg fór ekki
varhluta af þessu því þú lagðir fyrir
mig rafmagn í tvö hús, eitt í Hólm-
inum og annað í Hafnarfirði. Eg
þurfti ekki að hafa nokkrar áhyggj-
ur af þessum verkþætti enda allt
sjálfsagt af þinni hálfu. Nákvæmni
þín og næmt auga fyrir fallegum
hlutum kom fram á nýjan hátt þeg-
ar þú fórst að teikna og mála mynd-
ir fyrir fáum árum síðan.
Síðustu mánuðir hafa verið þér
erfiðir vegna veikinda enda var það
nýtt fyrir þér að vera veikur. Nú
hefur þú fengið hvíldina löngu of
fljótt og of snöggt. En svona er lífið.
Hvíl í friði,
Gunnar.
í dag verður lagður til hintu hvílu
tengdafaðir minn, Haraldur S.
Gíslason frá Stykkishólmi. Við
Haraldur kynntumst fyrir rúmum
22 árum, þegar við Valdís vorum að
kynnast. Það er margs að minnast
þegar ég hugsa um allar góðu
stundirnar með Haraldi og fjöl-
skyldu hans vestur í Stykkishólmi
og síðar í Hafnarfirði. Haraldur og
eiginkona hans, Guðrún Gunnars-
dóttir, eignuðust sjö böm, fimm
stelpur og tvo stráka, Sjöfn, Hlöð-
ver, Sif, Sigríði, Valdísi, Magneu og
Albert. Þegar allur þessi hópur
kom saman ásamt mökum og
barnabörnum var alltaf mikil gleði
og ánægja, og leyndi sér aldrei stolt
hans af börnum sínum og fjölskyld-
um. Þá fékk hann fréttimar hjá öll-
um, strákunum sínum, og stelpun-
um sínum og mökum þeirra og
barnabörnum. Þá var nú ekki verra
að ræða aðeins um úrslit síðustu
leikja FH og Hauka í handboltan-
um en þar fylgdist Haraldur vel
með barnabömum sínum. Haraldur
var sterkur persónuleiki, glaðlynd-
ur og heiðarlegur í öllum samskipt-
um. Hann hafði ákveðnar skoðanir
á hlutunum og vildi að fólk tæki al-
varlega á öllu sm það tæki sér fyrir
hendur, vinnan, námið og allar
skuldbindingar númer eitt og síðan
kemur afraksturinn í eðlilegu fram-
haldi. Þessi ákveðna afstaða Hara-
ldar til lífsins, sem hann kunni svo
vel að njóta hefur örugglega hvatt
bömin hans til góðra verka. Hara-
ldur var rafvirki að mennt og starf-
aði sem rafverktaki mestan hluta
lífs síns. Gæfan var honum ávallt
hliðholl í starfi, það gerði honum
kleift að sjá svo vel fyrir sinni stóm
fjölskyldu.
Hjá Haraldi gerðu veikindi vart
við sig fyrir ekki löngu, en hjá hon-
um eins og svo mörgum tók þessi
sjúkdómur völdin og lést hann af
hans völdum 9. nóvember sl. Þetta
gerðist svo hratt, finnst okkur öll-
um, enginn var viðbúinn þessu. I
dag kveð ég þig, Haraldur, og
þakka þér allt sem þú hefur gefið
mér og fjölskyldu minni með því að
vera samferða þessi ár, Guðmund-
ur og Sif, bömin okkar Völu, sakna
nú sárt afa síns en vita hvert þín
liggur leið. Guð geymi þig, Hara-
ldur, vertu sæll. Fyrrv. eiginkonu
votta ég samúð mína og elskulegum
dætmm þínum og sonum og börn-
um þeirra og Ingibjörgu sem veitti
þér svo mikla hlýju og stuðning.
Björn Guðmundsson.
Kveðja til afa.
Ég kveð þig, elsku afi minn
þú stefnu tókst á himininn