Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Árgangur

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1914, Síða 7

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1914, Síða 7
7 hið fyrirhugaða ráð, en ekki til að leita að hentugum þingstað; til þess hefði hann eigi þurft að »kanna< Austfirði eða Vestfirði, því að þeir voru svo afskektir að eigi gat verið umtalsmál að setja alls- herjarþingstaðinn þar. Þótt þess sé eigi getið, hljóta þó einhverjir eða einhver af goðunum, sem mikið átti undir sér, að hafa verið því máli fylgjandi frá upphafi, að landið sameinaðist í eitt allshejar- ríki; slíkir hlutir verða ekki eins og af sjálfu sér; oftast verður þeim eigi framgengt nema með »járni og blóði«, en hér kemst al- þingi á með friði og samkomulagi. Af goðunum sem uppi voru um 920 er enginn líklegri til að hafa átt mestan þátt í þessu en Þor- steinn Ingólfsson, og ætla má að það hafi jafnvel verið hann, sem fengið hefir Ulfljót til að semja frumvarp til allsherjarlaga; að minsta kosti er lítt hugsaniegt, að Ulfljótur hefði farið að takast þetta á hendur, nema hann vissi fyrirfram einhverja af höfðingjum landsins þessu fylgjandi. Eitt atvik sýnir og, að Þorsteinn hefir stutt að setn- ingu alþingis að minsta kosti flestum fremur. I Islendingabók segir, að maður, er land átti í Bláskógum, hafi orðið sekur og að land hans hafi orðið allsherjarfé, en það gat það ekki orðið meðan ekkert allsherj- arríki var til, nema sem gjöf; meðan hvert goðorð var ríki fyrir sig hlaut sektarféð, að því leyti sem það eigi féll til sakaraðila, að falla til Þorsteins og þingmanna hans, þar eð Bláskógar voru í Kjalarnessþingi. Þorsteinn Ingólfsson hefir því hlotið að gefa land þetta í Bláskógum til þess alþingi yrði sett þar. Að öðru leyti er sennilegt, að þar sem Þorsteini var áhugamál að fá myndað eitt allsherjarríki á Islandi, þá hafi hann viljað láta sem minst á sér bera við undirbúninginn undir það, til þess að aðrir goðorðsmenn skyldu eigi halda að hann hefði í huga að ná yfirráðum yfir þeim; að slík tortryggni hafi verið til, má ráða af þvi, að goðarnir skyldu ganga fram hjá Þorsteini við lögsögumannskosningu, nema hann hafi sjálf- ur skorast undan því, að vera kosinn, en það gat hann einnig hafa gert til þess að eyða tortryggni goðanna. Sé þessu þannig varið, þá verður skiljanlegra að eigi er tilnefndur neinn af valdamönnum landsins, er hlut hafi átt að því að alþingi var sett og landið varð eitt ríki. Af því að alþingisstaðurinn var í Kjalarnesþingi þá lá það undir Reykjavíkurgoðann að helga alþíngi og var hann því kallaður allsherjargoði. Konu Þorsteins þekkjum vér eigi, en sonur hans var Þorkell máni og dóttur átti hann, er Þórhildur hét; í Sturlungu er frá henni rakin ætt til Skarðs-Snorra og frá honum má svo rekja ættir til vorra daga. Þorsteinn mun vera fæddur um það leyti er ísland bygðist, en hve lengi hann hefir lifað er ókunnugt. Þorkell máni tók við mannaforræði eftir föður sinn; hann var
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.