Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1954, Page 39

Eimreiðin - 01.04.1954, Page 39
EIMREIÐIN BRÆÐURNIR 111 °g máð, en maður og kona eru það, maður nokkur og konan hans. Segjum, að nöfn þeirra séu gleymd eins og ævi þeirra. Verið get- Ur, að blóð þeirra streymi enn; verið getur, að önn þeirra blómgist enu þá meðal niðjanna. Ég þekki ekkert fegurra á jörðinni en slíkan legstein með mynd af manni og konu, hjónum, sem voru eitt og stóðu saman í yndi og mótlæti og sofa í sama rúmi og Undir sama þaki til dómsdags. Ókunnug hittast þau og skilja aldrei síðan, ekki einu sinni í dauðanum. Hann settist á þrepið við grafklefann hjá ganginum, og án Þess að líta upp, hélt hann áfram: ■— Maður og kona, sem hafa verið tvígift, eru ekki nema hálf, of.vrirlátsöm hljóðfæri, villuráfandi verur, sem ég aumka, því ohamingja þeirra tekur engan enda fyrr en á dauðastundinni. Hvernig getur maður orðið eitt með tveim konum eða fimm eða tlu? En það hlýtur þó að vera æðsta markmiðið, að þau tvö verði eitt. Hvort það er markmið náttúrunnar, veit ég ekki, en það er niarkmið mannanna, og fyrir mér er það aðalatriði. Þetta er hið ta?ra og svala lífsins vatn, sem þau fylla með hið grófa ker, sem Sert er úr leir jarðar. Hörðum höndum og óþreytandi hafa þau hnoðað eimyrju skapferlis síns. unz þau skópu hina fegurstu allra mynda, myndina þarna á legsteininum. Fyrir hugarsjónum mér ris upp af þessum legsteini laufskáli, þar sem fuglamir kvaka lnni, en árin með skuggum og skini þjóta yfir. Ef ég kynni að leika á orgel, mundir þú skilja mig betur, Eiríkur. Þegar leikið er á orgelið og kirkiugólfið endurómar af fótataki og börn og Ramalmenni ganga fram og aftur um steininn ... eiginlega sé eg þá fyrst laufskálann grænka og heyri fuglasönginn. Eiríkur vöðlaði húfunni svo ákaft, að hún hringsnerist milli þnnda honum, en til að sýnast rólegur, settist hann á þrepið eina alin frá bróður sínum. Eabian hélt áfram: — Hirðum ekki um oflátunginn Rómeó og Júlíu hans. Hvar sem eru nógu ungar og nógu óbilgjarnar verur, þurfa þær ekki að Sera annað en láta eftir ástríðum sínum til þess að koma öðrum eins gauragangi af stað. Ef ég virði fyrir mér oflátunginn og unn- Ustu hans. endurvakin til vitundar og lífs, þegar þau ganga út Ur skemmtigarðinum til þess að þjóna hvort öðru til æviloka, sé eg, hvort þau eru raunverulegir unnendur eða ekki. Annað þeirra getur verið það, en hitt ekki ... og svo veslast bæði upp.

x

Eimreiðin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.