Stefnir: tímarit um þjóðmál og fleira. - 01.05.1934, Síða 12
10
Lífsskoðanir og stjórnmál.
[Stefnir
er svo komið, að um 80% af
kennaraliði landsins við skólana
upp og ofan eru menn, sem ann-
að hvort eru yfirlýstir Kommún-
istar eða náskyldir þeim í lífs-
skoðunum.
Af þessu má því álykta, að lífs-
skoðanir Kommúnista eigi all -
veruleg ítök í mönnum utan póli-
tískra vébanda þess flokks. Það
verður blátt áfram ekki komizt
hjá því að fullyrða, að þeir, er
mestu ráða í hinum „rauðu“
flokkunum, séu þeim fullkomlega
sammála í flestum greinum og
láti sér vel líka, að áhrif þeirra á
þjóðina eflist og breiðist út. —
Það hefir engin áhrif á þessa nið-
urstöðu, þótt maður viti, að ýmsir
menn í þeim flokkum séu öðru
hvoru að ausa úr skálum reiði
sinnar yfir skaðsemi Kommún-
ismans. í sumum tilfellum eru það
auðsýnileg ólíkindalæti. 1 öðrum
tilfellum eru það menn, sem tala
um lífsskoðanir í óþökk síns
flokks, af því þeir fara þar sínar
eigin götur.
En þá má telja mál komið að
fletta við blaðinu og spyrja: —
Hverjar eru lífsskoðanir okkar,
Sjálfstæðismannanna? Er ekki
hægt að tala um neitt ákveðið
kerfi lífsskoðana, sem okkur sé
yfirleitt sameiginlegt, og afstaða
okkar til félagsmálanna, stjórn-
málanna, eigi rót sína að rekja
til?
Sumir vilja nú ef til vill svara,
að svo muni ekki vera. Þeir munu
halda því fram, að flokkur okkar
sé flokkur einstaklingsfrelsisins.
Hann hafi að geyma menn úr öll-
um áttum, — menn með ólíkustu
og sundurleitustu lífsskoðanir, —
menn, sem eigi það eitt sameigin-
legt að vilja vernda einstaklings-
legt athafnafrelsi innan þing-
ræðis-þjóðfélags — menn, sem
telji fólkinu fyrir beztu að berj-
ast lífsbaráttunni án afskifta rík-
isvaldsins að svo miklu leyti, sem
slíkt má verða, — menn, sem
telja frjálsa samkeppni á sem
flestum sviðum og söfnun einka-
fjármagns nauðsynleg skilyrði
fyrir efnahagslegri afkomu fólks-
ins.
Að öðru leyti en þessu geti svo
allar skoðanir verið skiptar.
Það mun vera auðvelt að benda
á, að í okkar flokki berjist efnis-
hyggjumenn og hugsjónamenn
hlið við hlið, raunhyggjumenn og
draumóramenn fallist í faðma,
trúmenn og guðleysingjar haldist
í hendur og yfirleitt menn með
hvaða lífsskoðanir sem er. En við