Stefnir: tímarit um þjóðmál og fleira. - 01.05.1934, Qupperneq 122

120
þeirra. En sú hugmynd varð að
bíða betri tíma, og var nú í stað-
inn komið á einskonar félagsbú-
um — svonefndum Kolkhoser —
sem í orði kveðnu voru eign
bænda, og mættu þeir skifta með
sér afrakstri þeirra, þá er þeir
hefðu int af hendi vissan hluta
hans, við verði, er ríkið ákvað.
Þegar fyrirætlunin um að láta
allar fjölskyldur búsins búa und-
ir sama þaki og hafa sameiginlegt
mötuneyti strandaðiáþví, að sam-
búðin reyndist erfið, fékk hver
fjölskylda kofa út af fyrir sig,
með dálítilli garðholu, og mátti
hún halda nokkru af skepnum
sínum. Það var þó ekki langt á
að minnast, að það þótti ramm-
asta auðvaldshneyksli að bónd-
inn ætti kú, en nú var það viður-
kennd góð kommúnistisk regla.
Þegar nú var búið að miðla
þannig málum, leit allt vel út í
fyrstu. Útstreymið frá stórbúun-
um hvarf úr sögunni, og bú þau,
sem rifin höfðu verið niður, voru
reist við aftur. — Menn biðu nú
uppskerunnar 1930 og reyndust
uppskeruhorfur framúrskarandi
góðar; uppskeran varð 10 miljón-
um smál meiri en haustið áður.
Var nú hægt að fá betri sönnun
fyrir því, að þetta væri hin rétta
[Stefnir
leið að ráða fram úr landbúnaðar-
málum Rússlands?
Þegar betur var að gætt, dofn-
aði nokkuð yfir bjartsýninu, því
í rauninni var hin mikla uppskera
að þakka alveg óvenju-hagstæðu
tíðarfari. — Búskapurinn sjálf-
ur var hreinasta hneyksli. Blöðin
höfðu margar sögur að segja um
leti og slæpingsskap bænda. — Á
búum, þar sem verkfærir menn
skiftu 100, var í mesta lagi hægt
að nudda 20—30 út til uppskeru-
vinnunnar. Bolsjevíkar sögðu að
sér kæmi þetta ekki á óvart, og
hefðiþvíráðsmönnumbúanna ver-
ið gefið einræðisvald og gætu þeir
skipað hvaða. bónda hvaða verk
sem væri og væri skipunnini ekki
hlýttt, lægju við harðar refsingar.
Reynzla þessa fyrsta árs sýndi, að
bændur höfðu lítt látið skipast við
agann.
Áður en hefja skyldi nýtt bú-
skaparár, þótti sýnt, að gera yrði
nýjar tilslakanir. Voru þar eink-
um tvær og báðar næsta athygl-
isverðar.
Hin fyrri var, að skifta bænd-
umí vinnudeildir, 40—60 í hverja,
og stjórnaði sérstakur verkstjóri
hverri deild — skyldi hann halda
aga og reglu og hegna þeim, sem
óhlýðnuðust. Með þessari skift-
Baráttan við rússneska bóndann.