Breiðfirðingur - 01.04.1957, Blaðsíða 48

46
BREIÐFIRÐINGUR
Ótti mikill greip drengina, sem von var. Þó höfðu þeir
rænu á að segja frá þessu víðs vegar um plássið.
Nú var undinn bráður bugur að því, að vinna dýrið.
Til foringja voru kvaddir rosknir menn og ráðnir.
Fremstan má telja Kodda, kallaður Stóri Koddi, til að-
greiningar frá syni hans, Litla Kodda, sem líka var í her-
för þessari. Heimili þeirra hét í Koju.
Koddi var jötunn að vexti og afli. Lengi hafði hann sjó
stundað og margan brattan brekann séð. Aræði né hug hafði
hann aldrei brostið.
Annar var Andrés kallaður blöndukútur. Heimilið var
og kallað í Kútnum. Oft þurfti Andrés að mynnast við
kútinn, ef hann mæddist við árina í sjóferðum. Líka þótti
honum gott að drepa á kútnum, þó að í landi væri og á
honum væri önnur blanda. Af öllu þessu var kúturinn orð-
inn honum svo handleikinn, að hann gat haft hann fyrir
skjöld. í viðurkenningarskyni hafði hann fengið auknefnið.
Á ungum aldri hafði Andrés verið í víking ásamt Sigurði
skáldi Breiðfjörð með Daníel nokkrum „Hvalara“. Hafði
þá Breiðfjörð ort drápu um svaðilför eina mikla. Nú var
hann hniginn að árum og fyrir löngu seztur um kyrrt. Ekki
nennti hann þó að skorast undan herferð þessari, þar sem
heiður og líf þorpsbúa var í veði.
Þriðji í röðinni var Stefán snjalli. Hann unni meir snilli
en stórvirki í starfi. Heimili hans var kallað í Snjáldri.
Enn má nefna Lalla lurk. Auknefnið hafði hann fengið
af göngustaf, sem hann hafði smíðað sér. Og svo af eigin
vaxtarlagi. Buðlungur var bær hans nefndur. Þó hélt hann
sig meira í húsum annarra en heima að sínu. Var konum
þá «tundum hætt til að hnjóta um lurkinn. Þótti bændum
hann því hvimleiður í húsum sínum.
Gvendur bölvað bein var og einn þessara herforingja.
Einhvern tímann, þegar hann var í flyðrulegu, sem honum