Úrval - 01.09.1942, Side 112

Úrval - 01.09.1942, Side 112
110 ÚRVAL fjórðunga/1 svaraði Annie. „Ég kem fyrst. Það skiptir sér eng- inn af gömlum eldabuskum.“ Hún gekk til dyra, en stað- næmdist á miðri leið og sagði þrjózkulega, eins og hún væri að ásaka Molly fyrir að hafa viðhaft síðustu orðin: ,,Ég er nú alls ekki svo gömul!“ Svo skauzt hún út um dyrnar. Molly hélt andartak áfram að prjóna, en reis svo úr sæti sínu, til þess að bæta nokkrum kola- molum á eldinn. Áður en hún gat sezt aftur, var barið að dyr- um og þegar hún lauk upp, sagði karlmannsrödd: ,,Ég ætla ekki að gera yður neitt mein. Ég ætla ekki að gera yður neitt mein.“ Molly hörfaði inn í herbergið og Tonder liðsforingi gekk á eftir henni inn. „Hver eruð þér? Þér hafið engan rétt til að koma hér. Hvað er yður á höndum?“ Tonder liðsforingi var í gráa yfirfrakkanum sínum. Hann tók ofan hjálminn og sagði í bæn- arrómi: „Ég ætla ekki að gera yður neitt mein, ungfrú. Mig langar aðeins til að tala við yður. Mig langar til að heyra yður tala. Það er allt og sumt.“ „Ætlið þér að vera hér inni gegn vilja mínum?“ spurði Molly. „Nei, ungfrú, en gefið mér leyfi til þess að vera hér litla stund og þá skal ég fara leiðar minnar. Getum við ekki gleymt þessu stríði örlitla stund? Get- um við ekki talað saman eins og annað fólk aðeins stutta stund?“ Molly virti hann fyrir sér um hríð og svo færðist bros á varir hennar. „Hafið þér nokkra hug- mynd um, hver ég er?“ „Ég hefi séð yður á gangi í bænum,“ svaraði Tonder. „Ég veit, að þér eruð fögur. Ég veit, að mig langar til að tala við yður.“ Molly brosti enn þá. Síðan sagði hún lágt: „Þér vitið ekki, hver ég er.“ Hún sat í stól sín- um og Tonder stóð frammi fyrir henni eins og barn, sem veit ekki, hvað það á af sér að gera. Svo hélt Molly áfram: „Þér hljótið að vera einmana. Er það ekki það, sem amar að yður?“ Tonder vætti varir sínar með tungunni og sagði með áfergju: „Það er einmitt það. Þér skilj- ið mig. Ég vissi, að þér munduð skilja mig.“ Hann var orðinn óðamála. „Ég er svo einmana, að ég er orðinn sjúkur af því., Getum við ekki spjallað dálítið saman?“
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.