Úrval - 01.04.1944, Page 7

Úrval - 01.04.1944, Page 7
ÞRÍR ISLENDINGAÞÆTTIR 5 að höfðíngjasið, kvaddi húsráð- endur með kossi og fór. — Mikið dæmalaust yndi er að hlusta á manninn! andvarp- aði frúin í tuttugu-og-fimm- aura-félaginu fjálg. En Steinn Elliði lét ömmu sína enn skeinkja meira tei á bollann sinn og hélt áfram að borða. — Á Hvoli var ég samnátta Aðalbimi frá Hrísum. Hann var áður gildur bóndi í Lóni og hreppstjóri sveitar sinnar. En sakir góðgimi hans við verðuga og óverðuga tæmdist sveitar- sjóðurinn, og þeir verðugustu höfðuðu mál gegn Aðalbirni, og hann var dæmdur til að láta allar eigur sínar og hrukku þó ekki til. Hann átti sex sonu, mikla merm og væna. Tveir föra í sjóinn, einn í ána, fjórði úr tæringu, fimti til Vestur- heims. Sá sjötti varð lærður maður og dykkjurútur fyrir sunnan. Upp úr gjaldþrotinu fóra hreppstjórahjónin á ver- gang, en konan dó á milli bæa. Síðan er Aðalbjöm einn á ferð. Hann hefur tvo um áttrætt. Hann er eins og kardináli, hrumur og virðulegur, allra manna ljót- astur og allra manna bamgóð- astur. Hann finnur upp vélar, klappar á lær sér og segir: „Ó; bömin mín góðu, hvað ég á margar vélar óuppfundnar!" Hann sér ekki út yfir allar þær vélar, sem hann á óuppfundnar. Hann hefur miklu alvarlegri störfum að sinna en svo, að hann geti gefið sér tíma til að deyja. Við tölum saman í fimrn klukkutíma um vélar. Hann út- skýrir fyrir mér sjö vélar, sem hann hafði fundið upp síðustu árin og kvað þegar orðnar svo útbreiddar, að ég mundi finna þær á hverjum bæ í Austur- sýslunni og öðrum hverjum í Vestursýslunni. Síðan spurði hann mig, hvort ég hefði ekki fimdið upp neinar vélar? En úr því að svo var ekki, þá trúði hann mér fyrir leyndarmáli. Hann var nefnilega í þann veg- inn að finna upp nýja vél, sem yrði þýðíngarmeiri en nokkur hinna fyrri, dúnhreinsunarvél, sem hlaut að kollvarpa öllum dúnhreinsunaraðferðum, sem hingað til höfðu þekkzt, og spara vinnukraft um 75%. Hann var kominn gángandi yfir fjöll og fimindi og ætlaði vestur í Vík til þess að eiga tal við sýslumanninn um þetta stórfellda nýmæli. Hann ætlaði
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.