Goðasteinn - 01.09.1967, Blaðsíða 75

stað. Lokið var við að búa í
strokkinn. Þá var tekið til við
að strokka, bullan hreyfð upp
og niður með jöfnum, ákveðn-
um slögum. Þetta verk gekk
misjafnlega vel. Oftast hittist
strokkurinn, sem kallað var,
rjóminn var með hæfilegu
hitastigi og verkið gekk að
óskum, en stundum varð á
misbrestur, og strokkurinn
varð ýmist þrjótur eða fljótur.
Þrjótur varð hann, ef rjóm-
inn var of kaldur. Var þá
stundum gripið til þess að ylja
vatnslögg og hella í strokkinn,
og mátti það hvorki vera of
né van. Fljótur varð strokkur-
inn, ef rjóminn var of heitur,
og fór smjörgerðin þá í ólestri,
smjörið varð tilberasmjör.
Seinstrokkað smjör nefnd-
ist barningssmjör. Gert var
hlé á því að strokka, meðan
strokið var ofan í. Var strokk-
lokið þá tekið upp og hálf-
strokkaður rjóminn, er upp
hafði hrokkið, strokinn niður
af lokinu, báðum megin, og
einnig var hann strokinn nið-
ur stafina, innan í strokknum.
Að lokum kom annað hljóð
í strokkinn, er gaf til kynna,
að hann væri að verða full-
skekinn og um leið þyngdust
slög bullunnar. Næst lá þá
Goðasteinn
73