Goðasteinn - 01.09.1967, Page 88

manna skemmtilegastur í viðkynningu, eins og þau systkin öll frá
Kálfafellskoti, síkátur, greiður og fróður í viðræðu. Lífsþrek hans
var undravert, og sú var síðust hamingja hans að hverfa svo til
beint frá starfinu inn í eilífðina. Þessa merkismanns hefur að litlu
verið getið að leiðarlokum. Goðasteinn vill eiga þátt í að halda
minningu hans á loíti með því að birta kveðjubrag Erlings til æsku
hans í Kálfafellskoti, sem líka er góð heimild um æskuleiki á lið-
inni öld.
★ ★ ★
ÚR HANDRAÐA GUÐLAUGS E. EINARSSONAR
Hesturinn leggur kollhúfur, þegar honum líður illa, er svangur,
kaldur af langri bið, bundinn við hestastein, eða bara af því, að
girt hefur verið þrælslega á honum, svo hann líður þrautir. Kannski
er hann gjarðsár eða kjaftsár. Gjarðsár getur hestur orðið, ef girt
er fast með leirugri og óþjálli gjörð dag eftir dag í þurrkatíð. Kjaft-
sár getur hestur orðið af illa gerðu og slitnu járnméli og hornhögld,
sem herðist að skoltinum við hvert átak.
Hvað er svo að leggja kollhúfur? Hesturinn teygir fram hausinn
eða hengir hann niður mót venju. Eyrun leggjast aftur með höfðinu,
svipurinn verður ljótur og lýsir slæmri líðan. Til þess svo að gefa
vanlíðan sinni útrás, opnar klárinn kannski kjaftinn og bítur félaga
sinn, sem stendur næst honum, og getur þá risið hörð deila. Hafa
mennirnir ekki stundum svipaða aðferð hver við annan?
Til voru þeir hestar, sem ekki liðu það, að fast væri girt á þeim,
þeir sprengdu af sér gjarðirnar, þegar búið var að girða á þeim.
Það gerðu þeir á þann hátt, að þeir þöndu út belginn, þangað til
gjarðir, ein eða fleiri, létu undan og brustu. Enn voru hestar og
kannski sérstaklega hryssur, sem voru sleipar að smeygja fram af
sér beizli, ef þeim var sleppt mcð því. Þetta tókst þeim ótrúlega
vel, þó ekki hefðu nema fót sinn til að nugga höfðinu við. En þá
kom eigandinn með snæri og herti um kverkina, svo líðan skepn-
unnar varð hálfu verri en ella.
Mikil er ábyrgð mannsins gagnvart skepnunni. Óttast ég ekkert
meir í dótni „hins hæsta“ yfir horfinni kynslóð en framkomu henn-
ar gagnvart málleysingjum.
86
Goðasteinn