Morgunblaðið - 31.07.1999, Blaðsíða 76

Morgunblaðið - 31.07.1999, Blaðsíða 76
" 76 LAUGAKDAGUR 31. JÚLÍ 1999 MORGUNBLAÐIÐ Dýraglens ]bÚFURNAR KUNNa) JhVERNI&ÞÁ?] ÁÞVÍLA6W. I ^Z^ ALLTSEM ÞÆRÞURFA AÐ 6ERA ERl At> FLJÚ6AINNÍALMENNIN6S-1 ARt) 06 FÓLK 6EFUR ÞEIM At> ÉTAI\ KH JA.ENHVERNI&FERÞAb MEö SJÁLFSVIR&IN&U ÞEIRRA? Ljóska Frú í/o'sJgo, ( Pdsa/n/cgt þess) i/ehtíauarY hrifandí Oq ¦fráóxrogalt. Jfún. lœttiC\_/Stso eJch'scrninrtú geséurn ok£Sr) d. kte.ti'tu»., , ánHQJU, S hpfninauno, l/i'Ltu ha/cta, \' /Plín, es nxséu i/eteíuS ásiæajcvi^ fyrtr kUtbb-\ hrifiningfnaa ínnakkar? ( ¥oj?nuoc/r;ri%, Smáfólk UWf DON'T YOU JU5T 6ET RIPOFTHECELLPHONE? Af hverju losarðu þig bara ekki við farsímann? BREF TIL BLAÐSINS Kringlunni 1 103 Reykjavík • Sími 569 1100 • Símbréf 569 1329 Af yfírgangi hestamanna frá Hellissandi Frá Ólínu Krístínu Jónsdóttur: HINN 13. júlí síðastliðinn var ég stödd ásamt foreldrum mínum og fleira fólki í sumarhúsi okkar sem er á eyðibýli í eigu móður minnar og systkina hennar. Undanfarin ár höfum við verið að koma upp kart- öflugarði, en vegna lausagöngu fjár á jörðinni höfum við girt utan um hann. Einnig höfum við verið að reyna að koma lífi í nokkrar trjá- hríslur innan girðingar, en aðstæð- ur eru ekki þær ákjósanlegustu og því gengur illa að fá þær til að vaxa og mega þær ekki við miklu hnjaski. Fyrrnefndan dag nú í júlímánuði var faðir minn sem oft áður að sækja vatn í ána en kemur þá að hliðinu að garðinum opnu, fyrir of- an garðinn sátu tvær manneskjur með hest á milli sín. Faðir minn lokaði að sjálfsögðu hliðinu en ekki yrti fólkið á hann. Hann hélt því bara aftur heim í hús, en ef staðið er á palli hússins sést yfir að kart- öflugarðinum. Nokkru síðar kom- um við hinir meðlimir fjölskyld- unnar úr fjöruferð. Þá sjáum við að kominn er hestaflutningabíll að garðinum okkar og eru tvær ríð- andi konur að reka hross í áttina að honum. Var fyrrnefndur hestur sem var við garðinn notaður til að lokka hrossið til sín. Síðan fer önn- ur konan að eiga við hliðið. Taldi ég víst að hún ætlaði að binda hestinn þar, en nei, ekki aldeilis. Hún opnar hliðið, leiðir inn tvo hesta og ætlar greinilega að fá lausahrossið þangað inn. Mágur minn gekk strax af stað, til að kanna hvað fólkið ætlaði sér eigin- lega. Þau voru ekki að breyta neitt áætlun sinni þó að þau sæju hann koma, heldur koma hrossinu inn. Mágur minn spyr þau hvort það sé almennt gert að nota matjurta- garða fólks sem hestarétt og svara þau því blákalt: Já! Hann lokar því hliðinu og kallar eftir bíl því hann ætli að hringja í lögregluna. Ég var komin að garðinum en systir mín sótti bílinn sem í er farsími. Fólkinu hefur nú tekist að koma beisli á hrossið eftir að það hafði hlaupið yfir kartöflurnar og ætlar nú með alla hestana út og upp á flutningabílinn. Mágur minn stendur við hliðið og spyr ein kon- an hvort þau megi komast, hann svarar nei, en hún var ekkert að spyrja hversvegna heldur ræðst á hann og hendir honum afturábak. Honum verður það á að ýta henni aftur inn fyrir hliðið en þá rjúka þau tvö á hann. Að sjálfsögðu bakkaði hann þá bara enda hafði aldrei verið ætlunin að halda fólk- inu þarna föstu. Við spyrjum það þá hvort það hafi nokkurt leyfi til að vera þarna, nei, ekki höfðu þau það og hvæstu tilbaka að það hefð- um við ekki heldur. Ég sagði þá að mamma mín ætti nú jörðina og væri stödd hér úti í sumarhúsinu. Þagnaði þá fólkið snögglega. Ég spurði hvort ég gæti ekki fengið nöfnin þeirra, en nei, það var ekki um það að ræða. Fólkið er síðan ekkert nema kjafturinn við okkur, mest þó ein konan, sú hin sama og hrint hafði mági mínum. Segir hún okkur að hunskast til Reykjavíkur þar sem við eigum heima, sakar okkur um að vita ekkert um sveitamennsku, þótt öll höfum við búið í sveit mestalla okkar ævi. Systir mín kom nú á staðinn, í bílnum var myndavél og greip mágur minn hana og tók myndir af bflunum og hestunum. Ærðist þá konan gjörsamlega og sagði að við hefðum ekkert leyfi til þessa, en varla hefði hún neitað túristum um að taka þarna nokkrar myndir, eins og ég benti henni á. Annar maðurinn sem þarna var staddur gaf okkur nú upp nafn sitt og sagði okkur að tala bara við lögregluna, hún myndi þá bara stoppa þau og væri meira vit í að ræða við lög- regluna en okkur heimskingjana. Síðan keyrðu þau á brott. Við hringdum síðan í lögregluna sem kom og tók skýrslu. Ekki gerðum við það til að vera kvikind- isleg, heldur vegna þess að við hreinlega getum ekki látið svona yfirgang viðgangast. Ef þau hefðu bara beðist afsökunar, að þau hefðu ekki hugsað út í hvað þau voru að gera. Ef þau hefðu bara spurt um leyfi, þá hefði mamma getað bent þeim á aðra hentugri staði til að fanga hrossið, til dæmis tvær gamlar fjárréttir sem eru ekki langt frá kartöflugarðinum. Okkur hefði bara þótt sjálfsagt að hjálpa þeim á allan hátt, hefðu þau einfaldlega talað við okkur. En fyrst fólkið þurfti að vera með þennan yfirgang og dónaskap kom ekki annað til greina en að hringja í lögregluna eins og við höfðum hótað. Að svo stöddu hyggjumst við þó ekki kæra fólkið fyrir að virða ekki eignir annarra og ráðast inn í vel lokaða matjurtagarða en mér fyndist við hæfi að viðkom- andi bæðust að minnsta kosti af- sökunar. Ég vona svo sannarlega að þetta sé einsdæmi, að hestafólk almennt sýni ekki svona algeran virðingarskort á eignum annarra. P.S. „Sagan" fékk óvenju skemmtilegan endi að mínu mati. Síðar um daginn keyrði maður sem við þekkjum fram á hest með fullum reiðtygjum. Hélt hann að kannski hefði orðið slys og hringdi því á lögregluna sem kom og eltist við hrossið. Reyndist þetta þá vera hestur frá þessu sama fólki sem fyrr um daginn var að traðka í kartöflugarðinuin okkar, hann hafði stungið af. Ég gat ekki annað en hlegið. ÓLÍNA KRISTÍN JÓNSDÓTTIR, Veghúsi 31, Reykjavík. Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga- safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt til að ráðstafa efninu þaðan, hvort sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni til birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.