Óðinn - 01.01.1929, Blaðsíða 57

ÓÐINN
57
Nýja varöskipið »Ægir«, sem sýnt er hjer á myndinni, er bygt hjá Burm. & Wain i Kaupmannahöfu og
kom hingað í júlí. Pað er vel vandað, lítið eitt stærra en »Óðinn« og með olíuvjelum. Pað er nú nýlega
farið út til landhelgisgætslu. Skipstjóri á því er Einar Einarsson.
bygð var svo hafin hlíðar par i skjóli
hörðum á velli, skamt frá Ránarbóli.
Hallvarður víða fór i kringum Ijörðinn,
fjallanna prýði hylti skjómanjörðinn.
Kannaði landið kcmpan aðalborna,
kunni pann sið: að risa snemma’ um morgna.
Örnefni víða gaf hinn gæfulegi,
gleðinnar röðull skein um liyggjuvegi,
norður til Stiga gildur rjeði ganga,
gott þar og leist til margskyns aflafanga.
Annað bú síðan setti þar hinn frægi,
sjest þar enn leif af fornu túngarðslagi.
Störfuðu verkmenn kvölds og morgna milli
manngildistiðar gæddir þrótt og snilli.
Svo liðu tímar. Búin stóðu í blóma,
búandinn safnar auði, frægð og sóma.
Hallvarður gerðist hniginn mjög að aldri,
hótaði elli þungu stálabaldri.
Sú kom og tíð að sýktist hetjan spaka,
sóttir hann kvaðst ei fleiri mundu taka.
Eitt sinn á beði, bana nærri storðum
bæjardrótt við hann mælti slíkum orðum:
»Gott er að hvílast, lífs er þrýtur þróttur,
því skal með hugró taka Loka-dóttur.
Veit jeg á himni Valhöll bjarta standa,
víst mun þar sæti búið mjer til handa.
Hátt upp til fjalla látið lik mitt grafa,
lifandi og dauður frelsi vil jeg hafa.
Munu þar fáir mig um fætur troða,
mitt jeg og þaðan landnám glaður skoða*.
Þagnaði síðan mikils mærings jafni,
mannkosta vinur sannlcikans í nafni;
andsogið kyrðist, breyltist óðar bráin,
brjóstið ei hreyfðist, svo var hetjan dáin.
Likið var jarðsett heiðarhnúkum nærri,
haugurinn stendur þjóðleið nokkuð fjarri.
Súgandi nefndur alment er af mengi.
Er hann og leiðarmerki um sela engi.
Eygló um morgna árla hólinn skreytir,
aftansól líka geislum þangað fleytir,
dýrlegar þaðra dularrúnir smiða
um dugnað og sæmd og stórhug fyrri tíða.
Súganda dæmið tak þjer, öldin unga,
áhuga sýndu, brjóttu hlekki þunga,
fast þjer að hjarta landsins lög að knýja
láttu ekki tefjast, stæltu krafta nýja.
Staöarfellsskólinn vígöur.
4. júní síðastl. vígði Jónas Jónsson kenslu-
málaráðherra kvennaskólann á Staðarfelli. Heitir
hann frá þeim degi »Minning Herdísar og Ingi-
leifar Benediktsen«, með því að ákveðið er, að
hann eignist sjóð þann, sem frú Herdís gaf til
stofnunar kvennaskóla á Vesturlandi i minningu
Ingileifar dóttur sinnar, og er sá sjóður nú 150
þús. kr., en við þá gjöf er aukið gjöf Staðar-